Hoofdtekst
De wouf, dat waor op de Smèirmaas zelf. Dat zou get zijn, wat hun aan hook of kant in hunne nak spróng, en zich dan e stuk leet draogen…PK: En wat waor dat eigenlik?Och hà, wat waor dat? Ze dorsten toch neet achteromkijken… Ze zagten dat dat ene hiele lielike man waor met ene baord en vodden rónd ze lijf. Dèi zaot dao aan ‘t, aan ‘t… es-te, achter de knaol (kanaal), dao stoon zoe e paor huizer, ’t eikske, nei, den "eik" zagten ze daotegen. Dao stonden vreuger veul eikeböüm, en dao zaot dèi, zoe zagten ze. Ich heb dao noets aan geglof (geloofd) huur! Ich zèg dich, dat is mijne winkel neet, hahaha!
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.   
Beschrijving
Langs het kanaal in Smeermaas zat een weerwolf die de mensen in de nek sprong en zich liet dragen. Men noemde die plaats "de Eik" omdat daar vroeger veel eikenbomen stonden. Men vertelde dat die weerwolf een lelijke oude man met een baard was, die gekleed was in vodden.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
L/II/569
fabulaat
Bandopname
Naam Overig in Tekst
'de Eik' (in de buurt van Neerharen)   
Naam Locatie in Tekst
Lanaken   
Plaats van Handelen
Smeermaas (Rosmeer)   
