Hoofdtekst
To Landuyts ip Zwevezele was da ook. En ’t was de vadre die doodgoeng en z’hân beloofd van te gaan dienen maar z’hân da vergeten en korte tijd nadien ton braken de beesten uit en ze maakten veel leven (lawaai) en de siezen (koetsen) gingen aan ’t dansen. En ’t was daar één voor thuus te wachten en j’hoorde da ook en je goeng naar buten en je zag ne lucht van over ’t kerkhof komen en ’t viel voor hem nere ip de groend en ’t zei: "’t Moeten d’r drie gaan dienen voor mij, want g’hèt da vergeten." En ze deien dadde en da was goed. En later hèn ze naar de paters geweest en ze zeien dadde en de paters hèn ton gekomen voor da kwaad weg te doen. En ze moesten lezen en ’t zweet leekte van ulder en ze moesten twee akers (emmers) water boordevul tot ip ’t ende van ’t stik dragen en daar uitgieten en da kwaad ging ton weg zijn en da ging toch were alle jaren ne peerdevoet nader komen.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.
SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.
Beschrijving
Bij een familie in Zwevezele was de vader gestorven. Men had beloofd om voor de man op bedevaart te gaan, maar men was die belofte vergeten. Na de dood van de vader braken de beesten los en zag men de koetsen dansen. Op een dag zag een bezoeker een licht van het kerkhof naar het huis vliegen. Het licht viel op de grond, vlak vóór die persoon, en sprak: "Er moeten er drie voor mij op bedevaart gaan, want ze zijn dat vergeten". Nadat men die belofte had volbracht, liet men de paters komen om de boerderij te overlezen. De paters waren helemaal bezweet. Om het kwaad te verdrijven moesten de mensen bovendien twee emmers water uitgieten op het uiterste stuk van het erf. Het kwaad zou dan nog ieder jaar een paardenstap dichterbij komen.
Bron
P. Vandewalle, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (o van houtland)
197
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Ruddervoorde
Ruddervoorde
Plaats van Handelen
Zwevezele
Zwevezele