MDESC0107_0109_15060 - Tovenaar doet man verdwalen

Me vaoder, e werkte iej an d’n spoorweg, in Pop’rieng, dao an de Rinneglsche Steenweg. En ’t kwam daor ossan ezo en oed ventje bie nem, e kwam dao dikkers e bitje klapp’n en e sigarette smor’n. “A, Kamiel”, zeit’n, “e j’gin sigarette voe min? ‘k En me toebak verget’n”. En a j’etwodde gift an zukke mensch’n, je ziet ‘ spook, eneeje. Nu, e keeje, up en aovond, da vaoder deurekwam naor uus, - ja, e most’ iej ossan mi ze vilo van Pop’rieng nao Vlaomertienge, eneeje, - nu, vaoder, att’n deuregienk, zeg da vintje: “Alli, komt wel tuus, eneeje”! “Ba jaok”, zeg me vaoder ezo ol lach’n; waorom e zoekke nie wel tuuskomm’n! ‘k Doen ol jaor’n die roete, en ‘k ên ossan wel tuusekomm’n”. Nu, e gienk iej deure. Maor ommekeeje, att’n wos, att’n etwao an d’n Meiboom kwam, e zat iej in de Gogebussch’n, e zat ’t midd’n in de bom’n. En iej zoek’n en doen, mao gin avance: e voend d’n weg nao Vlaomertienge nieje. Nu: “’k Gaon ik e keeje moet’n wereker’n, eneeje”, zegt’n. “Mao dat is olgliek raor”, zegt’n, “danke ik ier nu ezo me weg nie meeje e vien’n”! Nu, e keert iej were. En dien vent wos dao nog. Zeg me vaoder teg’n nem: “Zie j’ giej droenke”, zegt’n, “o zien ‘k ik droenke”? zegt’n, en e vertelt iej oe dat’n evaor’n adde. Nu, da vintje e zei daor ol nie vele up. Ze smoord’n zieder nog e sigarette en me vaoder were weg. Att’n an d’n Meiboom kwam: were ’t zelfste: tussch’n de bom’n, gin doen an, e most’ iej ’t bus in! “Potverdikke”, zegt’n, “dat is olgliek raor”, e keert iej were nao dien vint. “Mao j’e giej dat edromd”, zegt’n dien; “keert zere were”, zegt’n, ’t gao wel gaon zeker”! En vaoder verstoeg ter nem nie an, eneeje. Nu, e keert iej were. Maor, att’n djuuste wilde deuregaon, vroeg dien vent nog e sigarette, att’n nog e sigarette muchte draoi’n. Vaoder lat’n nog intje draoi’n, eneeje, en iej toe nup weg, zoender dao nog up te peiz’n. Maor, att’n nu an d’n Meiboom kwam, ommekeeje, e zat iej in Sient-Jan, da wos nog vele verder! “Potverdikke”, zeg vaoder, “’k gaon ier nog ‘kwet’n nie wao uutkomm’n”! Maor ommekeeje, e beguste te peiz’n; zegt’n: “Zoe d’n dien dao, me maot, zoet’n iej nie mi me voet’n spel’n? E vraogt iej daor ossan van e sigaretje te draoi’n. Zoe dat iej nie zien die mien ier doe verdolen! “Mi wiens voet’n is ’t da j’ier speelt”, zeg me vaoder teg’n nem, “is dat mi mien voet’n da j’ speelt of mi wiens is’t? Kiek”, zegt’n, “dit is de laste keeje danke wereker’n! Nu e ker’n ke ni meeje were! Maor anke nu nog verdol’n, kiek si, ‘k gaon schiet’n, jaok, ‘k gaon schiet’n! Dat moet ier olgauw edaon zien! ‘k Moet’n ik nog naor uus!” En e gienk were deure. En att’n an d’n Meiboom kwam, e zat nog verder! ‘k Wet’n nie meeje wao, maor e zat ollesins nog vele verder! Mao voader e verlette nie: e pakte ze revolver, en e schoot. En dat wos djuuste lik e gordiene dat op’ngienk. E schoot, zegt’n, en ’t wos djuuste lik e gordiene dat op’ngienk. En e wos an d’n Meiboom! En toen ed ’n olgliek tuus erocht.

SINSAG 0667 - Zauberer führt irre.    SINSAG 0667 - Zauberer führt irre.   

Een man uit Vlamertinge die in het treinstation van Poperinge werkte, kreeg bezoek van een oude man die tabak kwam vragen om een sigaret te rollen. Toen de man enkele dagen later met zijn fiets naar huis wilde vertrekken, sprak diezelfde oude kerel tot hem: "Kom goed thuis!", waarop de man antwoordde: "Maar ja, waarom zou ik niet goed thuiskomen? Ik leg die weg al jaren af en ik ben altijd al goed thuisgekomen!" en vertrok. Toen de man bij de Meiboom kwam, raakte hij echter verdwaald, waardoor hij geen andere uitweg zag dan terug te rijden naar het station. Het vreemde mannetje stond daar nog steeds en vroeg weer een sigaret. Toen de man een tweede poging ondernam, raakte hij bij de Meiboom opnieuw verdwaald, waardoor hij weer moest terugkeren. Datzelfde gebeurde nog een derde en een vierde keer. Bij de vierde keer was de man het spelletje beu. Hij vermoedde wel dat die vreemde kerel er voor iets tussen zat, en besloot zijn revolver te gebruiken als hij nog eens zou verdwalen. Bij de Meiboom gekomen, voegde de man de daad bij het woord en loste een revolverschot. Het volgende ogenblik was het alsof er een gordijn werd opengeschoven. De man kon zich weer oriënteren en raakte zonder verdere problemen thuis.

M. Deschrijver, Gent, 1961

2.2 Tovenaars

west-vlaams (poperinge en omstreken)

217

Vader van de informant

fabulaat

Meiboom (Vlamertinge)    Meiboom (Vlamertinge)   

Vlamertinge    Vlamertinge   

Poperinge    Poperinge   

lamertinge    lamertinge