Hoofdtekst
Dat waor op eine kièr hé, en ich waor bij ’t muziek hé, en ’t waor repetitie gewèis hé, en op ene kiër kómmen ze zèggen: ze hadden de vuurman gezeen hé, de vuurman hé. Jà gauw gaon kijken en dat waor zjus of waor dat ene vuurman hé, toen ver dao zoe e stuk van âf stónden hé, dat is ech waor. Mer ich waor nit gauw bang. Toen zèg ich dan tegen eine, "kóm", zèg ich, "veer gaon toch ins kijken wat dat maog zijn eigelik", hé. En toen trókken ver ’t veld in en zoe hé, en toen stónden dao van die auw eiken en zoe hé, kopeiken zoe hé, die waoren hol van bènnen hé, en dan waoren er dao aan de gang gewèis hé, op ét veld gezeten hé, en "rèsjen" zo-as veer zèggen zoe hé, bijeingedaon hé, en die kinder van hun die waoren ouch op ’t veld, en die hadden dat dan allemaol in die kopeiken gaon steken hé, en enfin hé, dao e zwegelke (lucifertje) aon gestoken hé, en toen waor dat direc nog nit aan de gang gewèis hé, en toen waor dat ’s aoves iers aan ’t brannen gegangen toen ’t donker waor hé! DAT waor de vuurman, hé, de vuurman.
Beschrijving
Enkele mannen geloofden dat ze in de verte de vuurman zagen. Toen één van de mannen zei: "Kom, we gaan eens kijken wat dat is", trok het hele gezelschap het veld in. Wat verderop stonden enkele holle eiken waarin gedroogd onkruid zat, dat iemand voor de grap in brand had gestoken.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.3 Vuurgeesten
limburgs (maasvallei)
L/VIII/589
memoraat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Lanaken   
