Hoofdtekst
Ip een boerhof was er een oud vromins. Heur ne zeune weunde bie heur en zien wuf koste heur nie verdroagen. Ze at vele bie de stove te lezen en da joenk wuf zei dikkens: “zit je weerol te lezen”? “Ja” zei ze “ik goa nog drie onzevaders lezen opda ‘k zoe meugen were keren oe’k doeod ben”. Oe ze een joar of twee doeod was, gienk da joenk wuf ne keer de bedden maken. Olmetnekeer hoeorde ze een groeot leven in de koamer. Ze sproeng buten en ze riep noar de knoape en de moarte in de koestal: “Kom gauw, de oede boerinne is were gekeerd”. Die zelfde oavend werd er een kalf geboren en ’t wos blend.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
Beschrijving
Op een boerderij woonde een oude boerin bij haar zoon en haar schoondochter. De schoondochter kon niet met de boerin overweg en zei vaak: "Zit je nu weeral te bidden?" De boerin antwoordde dan: "Ja, ik ga nog drie onzevaders bidden opdat ik na mijn dood zou mogen terugkomen". Toen de boerin al twee jaar dood was, hoorde de schoondochter lawaai in een kamer wanneer ze de bedden wilde gaan opmaken. Diezelfde avond werd op de boerderij een blind kalf geboren.
Bron
R. Callens, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (tielt en izegem)
174
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Pittem
Pittem