Hoofdtekst
Bij deze nog maar een verhaaltje. Ik maakte het zojuist zelf mee in de Albert Heijn aan de Voorstraat en vond het te leuk om niet te vertellen. Na mijn boodschappen zorgvuldig uitgekozen te hebben, begaf ik mij naar de rij
voor de kassa. Bij één kassa stond slechts één persoon in de rij. Daar voegde ik mij snel bij. Zijn laatste boodschappen bestonden uit een flesje of 20 Palm-bier. Hij zette deze allemaal op de lopende band. Ik vond dat een
beetje onhandig en filosofeerde daar een beetje over na. Ondertussen legde ik het 'volgende klant-bordje' achter de flesjes Palm en mijn bescheiden boodschappen (een braadworstje, een half litertje melk en een pakje paté) ook.
Achter mij in de rij stonden drie meisjes. Dit bleek toen zij hun mond openden. Ik had hen nog niet gezien. Ze riepen nogal hard "Jezus, wat een alcoholist hier voor ons in de rij zeg!". Ik vond dat vrij lullig voor die meneer voor me, want hij had duidelijk ontzettend veel boodschappen gedaan en het bier was waarschijnlijk zijn weekvoorraad. Je kent me, dus begrijpt dat ik me even omdraaide om een opmerking terug te maken. Bleek dat de drie meisjes achter me Marloes van Frans en twee van haar vriendinnen waren (ook studenten Frans) en dat ze dachten dat de bierflesjes van mij waren! Ze hadden niet gezien dat tussen mijn boodschappen en de flesjes het 'volgende klant-bordje' lag! Toen die aap uit de spreekwoordelijke mouw kwam, restte die meisjes nog slechts vijf kilo schaamrood op de kaken en de hoop dat de meneer voor me niks gehoord had.
voor de kassa. Bij één kassa stond slechts één persoon in de rij. Daar voegde ik mij snel bij. Zijn laatste boodschappen bestonden uit een flesje of 20 Palm-bier. Hij zette deze allemaal op de lopende band. Ik vond dat een
beetje onhandig en filosofeerde daar een beetje over na. Ondertussen legde ik het 'volgende klant-bordje' achter de flesjes Palm en mijn bescheiden boodschappen (een braadworstje, een half litertje melk en een pakje paté) ook.
Achter mij in de rij stonden drie meisjes. Dit bleek toen zij hun mond openden. Ik had hen nog niet gezien. Ze riepen nogal hard "Jezus, wat een alcoholist hier voor ons in de rij zeg!". Ik vond dat vrij lullig voor die meneer voor me, want hij had duidelijk ontzettend veel boodschappen gedaan en het bier was waarschijnlijk zijn weekvoorraad. Je kent me, dus begrijpt dat ik me even omdraaide om een opmerking terug te maken. Bleek dat de drie meisjes achter me Marloes van Frans en twee van haar vriendinnen waren (ook studenten Frans) en dat ze dachten dat de bierflesjes van mij waren! Ze hadden niet gezien dat tussen mijn boodschappen en de flesjes het 'volgende klant-bordje' lag! Toen die aap uit de spreekwoordelijke mouw kwam, restte die meisjes nog slechts vijf kilo schaamrood op de kaken en de hoop dat de meneer voor me niks gehoord had.
Beschrijving
Meisjes in supermarkt zien bekende voor zich in rij bij de kassa staan, denken dat de bierflesjes op de band van hem zijn en roepen luidruchtig: "Wat een alcoholist is die man vòòr ons, zeg!". Tot hun grote schrik en schaamte blijkt het bier van de man, die dààr weer voor staat, te zijn.
Bron
n.v.t.
Commentaar
17 september 1998
Naam Overig in Tekst
Alber Heijn   
Marloes   
Franse taal- en letterkunde   
Naam Locatie in Tekst
Voorstraat   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
