Hoofdtekst
E j’ nog oord van d’n Mad’lènepit, dao te Poperinge? Dan ze dao mi e waog’n in ereên ên, in e diep’n, diep’n pit? Da wos menere en madam van ’t kasteeltje van Saint Mars. Ze gieng’n nao Poperienge, mi drie - vire pèrden, en dan ze dao in d’n Mad’lènepit reên. Ze zein dat dien pit zo diepe wos, dat’n gin groend adde. Mao z’ên em toch evuld, korts achter d’n oorloge van veertiene-achttiene. Ze reên daorin, en z’ên verzoek’n.
Beschrijving
Een kasteelvrouw en kasteelheer die met de paardenkoets naar Poperinge reden, vielen met hun wagen in de Madeleneput. Men heeft hen nooit meer teruggevonden.
De mensen geloofden dat die put zo diep was, dat men de bodem nooit zou kunnen zien. Na de tweede wereldoorlog is men er toch in geslaagd de put te vullen.
De mensen geloofden dat die put zo diep was, dat men de bodem nooit zou kunnen zien. Na de tweede wereldoorlog is men er toch in geslaagd de put te vullen.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
4. Historische sagen
west-vlaams (poperinge en omstreken)
330
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Madeleneput (Poperinge)   
Naam Locatie in Tekst
Vlamertinge   
Plaats van Handelen
Poperinge   
