ACORN0121_0121_12072 - Van de visser die niet meer kon verdrinken

Pette vertelde da dikkelsten, mien moeders ze voader; j’aaadie (sic) oast twie kèèren verdroenken, mo je kostedie nie verdrienken. Osten ie weggoenk, je mosstie assan ’t gebed van Keizer Koarel mee ên. Je leesdedie vele boeken Pette, dan’k ên oren vertellen en dat is doa mee datten ie nie ê kunnen verdrienken. Je voardedie mê de kriftebakken.

Een man die kreeften ging vangen, was twee keer bijna verdronken. Omdat de man altijd het gebed van Keizer Karel bij zich had, werd hij iedere keer gered.

A. Cornelis, Gent, 1958

2.2 Tovenaars

west-vlaams (kust)

49

Grootvader van de informant

fabulaat

Keizer Karel    Keizer Karel   

gebed van Keizer Karel    gebed van Keizer Karel   

Nieuwpoort    Nieuwpoort