JASPE0165_0166_11824 - Heks verwenst haar vroegere weldoeners

’t Was daar een vrouwmens die altijd achter een aalmoes kwam bij m’n moeder alle weken, en ze kreeg alle weken een kantje van een brood, laat ons zeggen een half broodje en een beetje smout en een half kluutje (5 centiem). En m’n moeder was een keer in ’t kinderbedde, ze koste niet d’ruit, en mijn zuster had geen geld en dat wuf (wijf) kreeg niets he en m’n zuster hoorde dat zij zei: “’k wensten dat al junder (uw) koeien met under (hun) poten omhoge lagen, dat z’allemale kreveerden, je zou junder (gij) nooit geen geluk meer moeten hebben.” En mijn zuster zei tegen mijn moeder: “Moeder, zegt ze, je moet nooit niets meer geven, dat vrouwmens heeft ons verwenst, ‘k heb ’t ik gehoord”, zegt ze. En z’hebben nooit geen geluk meer gehad ook. Kwestie of zou je ’t geloven. Ze zettenden (zetten) een nieuw huis, we moesten d’r weg, en ’t lag nu een keer een koeie dood en ton (dan) een keer een zwijn. En daarmee zijn z’arme geworden, door d’ongelukken van een wens van dat vrouwmens. En moeder en vader die zó gewerkt hadden. En z’he ben nooit niks meer kunnen bij mekaar houden, zo zeere (vlug) binnen zo zeère buiten. Brave mensen, negen kinders groot gebracht. En da’s waar wè.

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

Een vrouw gaf altijd een stukje brood, een beetje varkensvet en vijf centiem aan een bedelares die regelmatig langskwam. Toen de vrouw in het kraambed lag, kon ze niet bij de deur om de bedelares iets te geven. Het dochtertje van de vrouw had geen geld en ze hoorde de bedelares zeggen: "Ik wou dat al jouw koeien met hun poten omhoog lagen en dat ze allemaal crepeerden. Je zou nooit geen geluk meer mogen hebben." Sindsdien hadden die mensen altijd ongeluk. Er lag regelmatig een koe of een zwijn dood. Uiteindelijk moesten de mensen hun huis verlaten omdat ze zo arm waren geworden.

J. Aspeslagh, Leuven, 1958

2.1 Heksen

west-vlaams (kamerlingsambacht)

166

Moeder van de informant

fabulaat

Oostende    Oostende