Hoofdtekst
De vrederechter van Pop’rienge ed in achtienoenderdneg’nentneg’ntig edekoreerd ewist deur d’n keuning Leopol d’n twidd’n. En de gedekoreerd’n waor’n toen vor’nsesteld an d’n keuning. En e vroeg: “Wie ziej giej”? En e zei iej: “Sire, ‘k zien ik van Pop’rienge”. En d’n keuning antwoordde daorup: “Tiens, ‘k ên nog nooit in Pop’rieng ewist”. En ’t wos een, ja, deur e misverstand zeker, die daorup zei: “Sire, ge speelt giej zeker nooit mi d’n domino”? En vandoa komt’t dat, dao in Brussel, “jouer à domino” wilt zegg’n: “’k Zien van Pop’rienge”.
Beschrijving
In 1899 kreeg de vrederechter van Poperinge een decoratie van Leopold II. Toen koning aan de man vroeg: "Wie ben jij?", antwoordde de vrederechter: "Ik ben van Poperinge". De koning gaf toe dat hij daar nog nooit was geweest, waarop één van de omstaanders aan de koning vroeg: "Jij speelt zeker nooit domino?"
Als men in Brussel spreekt over 'jouer à domino', wil men in feite zeggen: "Ik ben van Poperinge".
Als men in Brussel spreekt over 'jouer à domino', wil men in feite zeggen: "Ik ben van Poperinge".
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
4. Historische sagen
west-vlaams (poperinge en omstreken)
322
1899
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Leopold II   
Leopold II   
Naam Locatie in Tekst
Poperinge   
Plaats van Handelen
Poperinge   
