Hoofdtekst
’t Was e kir ip e boerderieë en ze kosten do nie mi kèren (karnen). Ze gieng(en) achter de paster. "Ja," zeiten, "ik kun je nie helpen, dovoaren moe je no de poaters goan." Ze gieng(en) achter e witte poater. Heel de nacht bleeften bie de kèren (karn) zitten te lezen. ’s Nuchtens zaat ie der nog, heel in ’t zweet. "Kèèrnt mo!" zeiten tegen de boer. Ze kèèrnden. Achter en ènde, je keekt er e kir in, mo de kèèrn stoenk, ’t was ol stroent. "’k En gewonnen, kèèrnt mo voart", zei de poater. En achter en ènde wierd het ol beuter.
Beschrijving
Op een boerderij waar men geen boter meer kon karnen, ging men de pastoor halen. De pastoor zei: "Ik kan jullie niet helpen. Jullie moeten naar de paters gaan". Daarop lieten de mensen een witte pater komen. De pater zat de hele nacht bij het botervat te bidden. De volgende ochtend was de pater helemaal bezweet. "Karn maar!", zei hij, "Ik heb gewonnen". Het botervat was gevuld met mest. Nadat men een tijdje had gekarnd, veranderde het mest in boter.
Bron
M.-R. Nijsters, Leuven, 1969
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (nw van houtland)
89.2
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Oudenburg 
Oudenburg 