PKNAB0335_0336_6718 - Geest verschijnt rond het kerkhof te Opgrimbie

Ich gaon uch ins get zèggen, hiër (heer), ze lachen dao allewijl mèt, mer dao uch bestangen! en nog!PK: meint ger, jao? Nów nog, dat heb ich zelf gezeen, e jaor of tiën geleejen, dów woënden ver dao op de steinwêg aan, en dao kosjten ver zjus den auwe kèrkef (kerkhof) zien liggen, dao keken ver zoë heer-op. En op 'n nach, ich kosj neet slaopen, dów waor 't al wel middernach door, en stikkeduuster, en ich waor opgestangen, en dów zaog ich dao 'n schim euver de kèrkef róndgoon, zoë 'n hiël witte gedaant. En ich verschrikde mich toch zoë, en ich maakde ónmiddellijk de minsch wakker. En dèi zaog toen niks miër, zag er, mer ich haw ze good gezeen, - ich dorsj wâl neet mier kijken, ich kijk dao ouch noëts miër opaan, foei ich haw mich toen toch verschrokken. En ze zèggen wel men moot er neet aan gelöüven, mer ich heb 't ZELF gezeen! Geer gelöüft toch ouch wat ger zelf gezeen hebt hé?PK: jao da's zeker.X: (och dat is verbeelding gewèis hé)PK: en wat zou dat gewèis zijn, ein van die dao laogen?Oh jao dat zal wel hé, dat dènk ich toch, eine dèi de rus neet kan vèngen of zoë hé...

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Een vrouw die niet kon slapen, zag omstreeks middernacht een witte schim over het kerkhof dwalen. Even later was de schim verdwenen. Het was wellicht een dode die geen rust kon vinden.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.4 Luchtgeesten

limburgs (maasvallei)

O/XIV/235

fabulaat

Opgrimbie    Opgrimbie