SVANB0184_0185_12662

‘k en nog hoord van een die in Koksiede weunde. O ze dertieg jaor oed was e ze e kiend. Mo ’t was juste gelik en aap. En z’e zie da kiend epakt en gegaon no de witte paoters, no Bray-dunes. Da was van e vromens en z’en zieder gezeid, “ot da vromens binnen komt meug je ze niet mi geven.” Da was da vromens die neur betoverd hadde. En z’is zie dao bin gegaon en z’en heur niet epresenteert. En ’t kiend is begun verbeteren. Mo ’t was e raor vromens wi, de paster kost ze vobie den hil nie kriegen hé. Ze mochten al doen wa dan ze wilden zakken spekken, blomn, alles. Da’s eigenlijk wao wi, niemand koste der etwat tegen doen. Juste de witte paoters.

In Koksijde woonde een vrouw die op dertigjarige leeftijd een kind had gekregen dat eruitzag als een aap. Omdat de vrouw geloofde dat haar kind behekst was, ging ze naar de witte paters van Bray-Dunes. De paters spraken tot de moeder: "Als de heks nog eens langskomt, dan mag je haar niets aanbieden". De moeder deed wat haar was aangeraden. Daarna genas het kind stilaan. Enkel de witte paters hadden macht tegen heksen.

S. Van Bael - Lehouck, Leuven, 1969

2.1 Heksen

west-vlaams (bachten de kupe)

423

fabulaat

De Panne    De Panne   

Koksijde    Koksijde   

Bray-Dunes    Bray-Dunes