MDESC0073_0073_14974 - Stoof is betoverd

Ewel, tuzend, te Nieuwkerke, in ’t staduus, eni, up en aovend, a ze bov’n waor’n, eni, da ze in nulder bedde waor’n, eni, ewel, z’oord’n zieder dao zuk e lev’n in d’n keuk’n, eni. “Verdomme, zeg papa, wuk is dat daor ollegaore?” En ’t waor’n toen nog ol jachtstov’n, eni, en de kotteraore angde olier en de niepetange angde oldao, lik of da dat nu nog is, eneeje. En z’oord’n zieder ossan: lieng... lieng... lieng..., gienk dat ossan reke, eneeje. Papa zegt: “’k Gaon ik e keeje upstaon, eni, zegt’n. Wuk is datte? zegt’n.” En e datte dikkers verteld teg’n mien, wi. En e kwam iej beneên, en e zag iej dao niet’n. E zegt: “Dat is olgliek e ki raor, zegt’n, da dat dao ezo sloeg; ‘k zien ik dao niet’n, zegt’n.” E gaot iej were nao bov’n, en att’n nog mao mi rooi wel in ze bedde wos, da spil beguste were. En ossan reke lik da j’oze zegg’n da de niepetange mi de kotteraore tegaore slaot, ezo e heel liedje maok’n, eneeje. En e gienk ieje were nao beneên, en e trok e grote pinne de deure: “Godverd..., zegt’n, wuk is dat ier?”, eneeje, djuuste ezo, wi. Ewel, att’n nao bov’n gienk, ’t wos edaon, jaot’, ’t wos edaon.

In het stadhuis van Nieuwkerke gebeurden vreemde dingen. Toen de mensen 's avonds boven in hun bed lagen, hoorden ze plots een geluid alsof de pook en de trektang van de jachtstoof tegen elkaar sloegen. Toen de man naar beneden ging om te kijken wat er aan de hand was, was er merkwaardig genoeg niets meer te zien of te horen. Zodra de man terug naar boven ging, begon de spokerij opnieuw.

M. Deschrijver, Gent, 1961

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (poperinge en omstreken)

131

Ouders van de informant

fabulaat

Poperinge    Poperinge   

Nieuwkerke    Nieuwkerke