MDREE0296_0297_2560 - Heks machteloos gemaakt door de hulp van een priester

Dat was e kind van een maand of vier aad, en dat kègden (= schreide) altijd, en dat was een van Tongeren met die koref, en ze gaan noa ene pater en die komt in dat huis voor dat kind te overlezen, mè die pater ze(g)t: - 'bo slaap(t) dat kind?' - 'het slaap(t) in die baas (= korf) doa.' - 'Wilt zje mich nie eens en sjeerke (= schaartje) halen, ze(g)t er, ich gon dat kussen ene keer opensnij(d)en van dat kind.' Dat kind had e pluimen kussen en he snijdt dat kussen open en in dat kussen lag ene krans van pluimen, en die staken allemaal met de bekskes omhoog, en dat stak in 't kind ze köpke; mè doa was zó een opening nog in die krans, dan was den hele krans vol bekskes, - zje verstaat mich goed, wor! - toen ze(g)t de pastoor - doa kwamenter aldaag bij in (= daar kwamen er elke dag bij), en as de krans toe was, dan was 't kind dood... dan was 't kind dood! - 'nu morege, zaagter, en ich kom hères (= naar hier), zaagter, en zje maak vuur aan e hove (= oven) en zje maak a ene mjotsem of twee he(b)t (= ge zorgt ervoor dat ge een paar mutserds hebt), en het vuur aan den hove steken en dan zal ich die krans verbjanne, zaagter, mè zij zal bijkomen, zaagter, en ze zal voor den hove komen voor hem uit te halen, zaagter en die twee man (= mannen) moeten haar van 't vuur houden, zaagter. Ze zal komen as heks en as de krans verbjand is dan zal ze voor oech (= U) staan as persoon, wei z'is, zaagter.' Verstaat zej mich, en de krans jonde (= werd) verbjand en de mans stonden vóór haar voor haar aan te houden die heks, en de man, de zweet liep aan hunne kop af voor haar maar uit het vuur te houden... Ze moes(t) hem uithalen en wei ze heel de calvaring gedaan had, was de krans verbjand en toen stond ze wei ze was, toen wisten ze at er verbjand was. Toen zei ze: ''t ben ich wa oech (= U) dat gedaan heb, maar ich vraag vergiffenis aan oech (= U), ich heb dat moeten doen door de veearts, bo ich mich aan verkoch(t) heb' zaag (= zei) ze.

Een kindje van vier maanden dat in een korf sliep, lag de hele tijd te huilen. De pater die het kind kwam overlezen, vroeg aan de ouders een schaartje om het kussen open te snijden. In het kussen dat in de korf lag, zat een krans van veren, die met de punten tegen het hoofd van het kindje drukten. In de krans was gelukkig nog een opening. Wanneer de krans helemaal gesloten was geweest, zou het kindje spoedig sterven. De ouders moesten de volgende dag een groot vuur maken, en enkele mutsaarden halen. Nadat de pater bij de mensen was aangekomen, werd de krans in het vuur gegooid. In een mum van tijd stond de heks bij het vuur. Enkele sterke mannen hadden de grootste moeite om de heks bij het vuur vandaan te houden. Toen de krans helemaal was opgebrand, konden de ouders de heks herkennen. Ze smeekte echter: "Ik ben de persoon die jullie kwaad heeft gedaan. Maar ik vraag u om vergiffenis. Ik werd hiertoe gedwongen door de veearts aan wie ik mezelf heb verkocht".

M. Dreezen, Leuven, 1967

2.1 Heksen

limburgs (tongeren en omstreken)

813

fabulaat

Lauw    Lauw