Hoofdtekst
In Neeroeteren ligt een grote brede baan. Die is zeker wel vijftien meter. Dat is de ouw heerbaan. En daar kwam altijd veel gespuis door. Maar bij V., dat waren kolossaal sterke mensen, en die waren niet bang van de weerwolf. Daar was er ene in de noaber die moest altijd de weerwolf dragen, als hij dorsen geweest was. Dan zat de weerwolf aan de gracht, hij sprong op hem en hij belikte hem maar altijd, en die moest dat lijen. En die sterke zei: 'Ik wou dat er eens ene bij mij aan kwam.' Op 'ne keer was hij met Riek de Z. op gank en ze hoorden iets. 'Daar komt hij aan', zegt V. Hij springt van de kiezel af, de heerbaan op. De weerwolf kwam op hem af, maar op twintig meter bleef hij staan. 'Kom maar door', riep V., 'ik wacht op u.' Maar de weerwolf die lachte juist wie 'ne mens. 'Hahaha', en hij draaide zich om en hij was weg.
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.   
Beschrijving
In de buurt van de oude heirbaan in Neeroeteren woonde de familie Van de B., die bekend was om haar dapperheid. Een boer uit de buurt moest altijd de weerwolf dragen wanneer hij terugkwam van zijn veld waar hij was gaan dorsen. Van de B. sprak zonder vrees tot de man: "Ik wou dat er eens een weerwolf naar mij toe kwam." Op een dag kwam Van de Broek samen met Riek de Zager een weerwolf tegen. Toen de weerwolf op twintig meter afstand bleef staan, zei Van de Broek: "Kom maar verder, ik wacht op u!" De weerwolf lachte net zoals een mens en maakte dat hij wegkwam.
Bron
R. Celis, Leuven, 1954
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (bree en omstreken)
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Van de B.   
de Zager (Riek)   
Zager (Riek de)   
Naam Locatie in Tekst
Beek   
Plaats van Handelen
Neeroeteren   
