Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CJ006007

Een sage (mondeling), zaterdag 25 juni 1966

Hoofdtekst

Soms wie Lamke fjûrbinaud. Dan raesde se it út. Dan hie de duvel har to pakken.
Op in kear kom Wessel by Lamke en dy om nei Jochum to sjen, dy't doe siik wie. Wessel wie in raren ien, dy't net botte gau binaud wie. Mar doe't er wer ta de doar út soe, sei er: Ik kin der net útkomme, hwant der stiet ien foar. Hy hie ôfgryslike raer en binaud sjoen, doe't er dat sei. Hwant hwat syn egen sjoen hienen, dat hie raer like. Doe sei Lamke: Dan sil ik wol even sjen. (De duvel stie der) Doe't Lamke even bûten west hie, sei se tsjin Wessel: Gean nou mar nei hûs, Wessel, hwant der is neat mear.
Sy hie mei de duvel praet.

Beschrijving

Een man komt eens bij een vrouw naar een ziek kind kijken. Als hij weer weg wil gaan, kan hij de deur niet meer uitkomen. Er staat iemand voor. De man wordt vreselijk bang, want hij heeft iets raars gezien. (Het was de duivel). De vrouw gaat naar buiten en praat met de duivel. Dan kan de man naar huis gaan.

Bron

Collectie Jaarsma, verslag 60, verhaal 7

Commentaar

25 juni 1966

Naam Overig in Tekst

Lamke    Lamke   

Wessel    Wessel   

Jochum    Jochum   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21