Hoofdtekst
Soms wie Lamke fjûrbinaud. Dan raesde se it út. Dan hie de duvel har to pakken.
Op in kear kom Wessel by Lamke en dy om nei Jochum to sjen, dy't doe siik wie. Wessel wie in raren ien, dy't net botte gau binaud wie. Mar doe't er wer ta de doar út soe, sei er: Ik kin der net útkomme, hwant der stiet ien foar. Hy hie ôfgryslike raer en binaud sjoen, doe't er dat sei. Hwant hwat syn egen sjoen hienen, dat hie raer like. Doe sei Lamke: Dan sil ik wol even sjen. (De duvel stie der) Doe't Lamke even bûten west hie, sei se tsjin Wessel: Gean nou mar nei hûs, Wessel, hwant der is neat mear.
Sy hie mei de duvel praet.
Op in kear kom Wessel by Lamke en dy om nei Jochum to sjen, dy't doe siik wie. Wessel wie in raren ien, dy't net botte gau binaud wie. Mar doe't er wer ta de doar út soe, sei er: Ik kin der net útkomme, hwant der stiet ien foar. Hy hie ôfgryslike raer en binaud sjoen, doe't er dat sei. Hwant hwat syn egen sjoen hienen, dat hie raer like. Doe sei Lamke: Dan sil ik wol even sjen. (De duvel stie der) Doe't Lamke even bûten west hie, sei se tsjin Wessel: Gean nou mar nei hûs, Wessel, hwant der is neat mear.
Sy hie mei de duvel praet.
Beschrijving
Een man komt eens bij een vrouw naar een ziek kind kijken. Als hij weer weg wil gaan, kan hij de deur niet meer uitkomen. Er staat iemand voor. De man wordt vreselijk bang, want hij heeft iets raars gezien. (Het was de duivel). De vrouw gaat naar buiten en praat met de duivel. Dan kan de man naar huis gaan.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 60, verhaal 7
Commentaar
25 juni 1966
Naam Overig in Tekst
Lamke   
Wessel   
Jochum   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
