SVANB0221_0221_12731

En de poester miek het stief wel me Joos. En Joos gienk oltemets e ki no Duutsland no ze familie gon kieken. En Joos zegt tegen de poester, “go j’e ki mei gaon no ’t uzent”. De poester gieng mei gaon en had e pèrd om overentwere te lopen en on z’edaon han met eten “gouw”, zegt’en “me gaon e ki no ’t uzent gaon” en o’t wao was of nie, ‘k weten ’t nie. Ze reden mo ’t was e gejetebuk en Joos zat van voren en de poester zat bachten num en e hield Joos om nie of te vaoln. En ze waoren in gin tied in Duutsland. De menschen waoren nog in nulder bedde nie en ze waoren der al en z’aten dao pap en ze waoren were tegen dan d’ander opstoegen. Da was deur da Joos de dermoensche (toverkunst) kosten, en da was e mens die ossan voort eleerd hadde vo geestelijk. Van die poester, ’t is meer of 100 j. geleen, me vaoder et da verteld e was van ’t jaor 29.

SINSAG 0750 - Andere Zauberei.    SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   

Op een boerderij werkte een schaapherder uit Duitsland, die voor pastoor had gestudeerd. Op een dag nam de Duitse schaper de paardenknecht op een geit mee naar Duitsland om bij zijn ouders pap te gaan eten. In een mum van tijd waren de twee op hun bestemming. De schaapherder kon toveren.

S. Van Bael - Lehouck, Leuven, 1969

2.2 Tovenaars

west-vlaams (bachten de kupe)

492

Vóór 1869

fabulaat

Duitse schaper    Duitse schaper   

Vinkem    Vinkem   

Duitsland    Duitsland