MSOHI0183_0184_20267

16: Ah, het is het verhaaltje over meester Ghybe.X: Ja.16: Ah ja, ik heb… we hebben soms dingen … eh gehad daarover, maar ik ben dat ook vergeten hoor. Meester Ghybe, ja, dat was eigenlijk de tijd van het gevecht tussen Poperinge en Ieper hé, voor de lakennijverheid hé. En eh, de Poperin… eh, het was hier meest in Poperinge, de ambachten, en Ieper heeft dat afgepakt van Poperinge. En Poperinge ging toen altijd gaan vechten tegen Ieper. En het is zo dat Poperinge de naam gekregen heeft van ‘de keikoppen’, doordat meester Ghybe met een grote kei verkeerd op een ezel zat, met die kei hé. En dat was een meester die Ghybe heette hé, meester Ghybe. En het is daardoor, ja, het is zo dat de legende daaruit voortgekomen is, van meester Ghybe. Hij was leider van de mannen die vochten tegen de Ieperlingen. En het was ook… ze moesten eigenlijk min of meer het onderspit delven hoor, de Poperingenaars. Maar ze lieten het daarbij niet, zie je. Ze vochten altijd weer. En het is daardoor dat ze zeiden ‘de Poperingse keikoppen’ omdat het zulke harde waren, omdat ze zich niet wilden geven, zie je. En het is ook daardoor dat ze zeiden tegen Ieper, omdat dat lijk blèters waren, omdat ze hier het werk kwamen afpakken: ‘de Ieperse kindjes’ hé. Een Ieperling, ze verwijten die voor ‘Ieperse kindjes’ hé. Maar Poperinge, de keikoppen, dat komt voort door meester Ghybe met die grote kei.

Toen er tussen Poperinge en Ieper een strijd werd gevoerd voor de lakennijverheid, gebeurde het dat een man uit Poperinge met een kei in de hand omgekeerd op een ezel zat. Die man leidde de gevechten tegen de Ieperlingen. De inwoners van Poperinge moesten meestal het onderspit delven, maar omdat ze altijd terugvochten, kregen ze de bijnaam 'keikoppen'. De Ieperlingen werden 'Ieperse kindjes' of 'blèters' genoemd.

M. Sohier, Leuven, 1982

6. Sagen - Sprookjes

west-vlaams (poperinge)

16X

fabulaat

Poperinge    Poperinge   

Poperinge    Poperinge   

Ieper    Ieper