Hoofdtekst
Hoe was dat dan? Hebt ge vroeger dat liedje niet horen zingen van: 'Ziet hoe het geld verblindt.' Ik ken er ook niet veel van. En dat is gebeurd rond Hasselt. En die jongen moest naar de troep gaan - ik kan het zo nog half - en hij ging niet graag en hij moest dan toch gaan, wor. Toen moest hij vier jaar staan. Toen had hij twee jaar de wapens gedragen, toen ging hij deserteren. En toen was hij dertien jaar naar Duitsland getrokken. En toen ging hij terug naar zijn ouders langs en daar had hij gezegd: 'Die ben ik hè en nu ga ik aan mijn ouders logement vragen en ik zal me niet bekend maken.' Maar die hadden hem kapotgemaakt. En 's anderendaags toen vroeg dan de gebuur: 'Is uwe jongen niet hier geweest?' Ja nee, ze wisten van niks. - Maar Zjang D. zei dat het zijn winning was en mijn paat zei dat het de winning op het kanaal aan was, nu weet ik het niet meer maar daar hebben allezeleven perebomen gestaan - en daarmee toen was die vrouw heel oud geworden, die moeder, en dan stond die onder de perebomen. En dan zei ze zo: 'Hier ligt begraven van mijn eigen vlees en bloed zo pik de kop af.' En toen hadden ze voorgenomen om tevoet naar Rome te gaan. Van vader op zoon overgenomen. En op het laatste was het zo erg, zo erg. Toen had hij die laatste afstammeling die dat ook nog voorgenomen had over de hooikar gegooid, daarginds aan de groezen (= grasland). En toen was hij aan het akkeren, wor, en de schim ging voor zijn dinge, voor het paard liggen. En toen heeft hij zich aangedaan, heeft hij zich verkleed als pelgrim en ze waren juist de Genkersteenweg aan het maken - dat is nu een feit dat ik u vertel, zuur - en daar een jongen van zeventien jaar had zijn moeder nooit gekend en die is meegegaan om zijn moeder leren te kennen maar die is onderweg gestorven. Een jaar en zes weken waren ze terug maar ze waren zes weken verloren gelopen. In de bergen in Zwitserland - het was toch Zwitserland - daar kregen ze ezels en in een klooster gingen ze overnachten. En - het kan toch zeker twintig jaar geleden zijn - toen is de laatste afstammeling gestorven. En toen - dat heb ik gelezen in de gazet - zo stond in de gazet - die mocht zich beroemen dat een van zijn voorvaderen in Rome tevoet geweest is. Dat is nu echt dat ik vertel, daar is een schoon liedje van, zuur. Dat is lang geleden, dat was van vader op zoon overgenomen want in Gotske woonde zo een oude mens naast mij en die wist dat ook en die zei dat het zijn winning was.
Onderwerp
SINSAG 0434 - Toter kommt wieder, um sich zu rächen.   
Beschrijving
Een jongeman uit Hasselt moest voor vier jaar tegen zijn zin naar het leger. Na twee jaar dienst deserteerde de man en ging naar Duitsland. Na dertien jaar trok de man terug naar Hasselt, waar hij bij zijn ouders ging logeren zonder zich bekend te maken. 's Nachts vermoordden de mensen hun gast, zonder te weten dat het hun zoon was. Het lijk werd begraven onder een perenboom. De volgende ochtend vroeg de buurman: "Is jullie zoon niet hier geweest?", maar de mensen beweerden dat ze hun zoon al jaren niet meer hadden gezien. Omdat de vermoorde jongen jarenlang kwam spoken, gingen zijn afstammelingen uiteindelijk op bedevaart naar Rome. De pelgrims raakten echter verdwaald en de laatste afstammeling van de vermoorde jongen stierf in het gebergte van Zwitserland.
Bron
W. Achten, Leuven, 1971
Commentaar
2.1 Heksen
midden-limburgs
r
fabulaat
De informant voegde er aan toe dat over dat voorval een liedje werd gemaakt.
Naam Locatie in Tekst
Hasselt   
Plaats van Handelen
Zwitserland   
Duitsland   
Rome   
Hasselt   
