PKNAB0599_0599_7095 - Heks kan twee op mekaar gelegde broden niet opnemen

Dao waor vreuger ouch ’n vrouw, en die had ouch zoe dèi naom, hé, die hadden ze ouch in de gaoten. En op enen aovond kaom ze zoe gäns bij towval (toeval) saomen mèt mij vaoder bij de bäkker terech. En mij vaoder die waor achter de winkelbânk zoeget aan ’t kallen (praten) met dèi bäkker, jà, dat waor ene nèif van hem, en er waor dao al get neet mier gewèis en er blèif zoe get stoon kallen hé, en toen kump zij dao ouch binnen. En zij bestèlde zich twie broejer (broden) en betaolde die, en dèi bäkker lèg die opein op de toenbânk, langs dat broed van me vaoder. En toen zèit zij zoe tegen mij vaoder: "Geis-te neet mèt aof?" jà die woende bij os kort bij, en dat waor nogal ’n eindeke, mer noe ouch weer neet zoe verschrikkelik wijd (ver), in dèin tijd woenden er veul nog wijer van ’t dörp âf. "Jà", zit mij vaoder, "seffes gaon ich mèt." Mer er blèif nog get staon kallen. En toen vroog zij dat nog ins. "Zèg geis-te nog neet mèt âf?" Mer die twie, jà, die woren zich zoeget aan ’t vertèllen, die hadden zich ’n tijdje neet mier gezeen, en die bleven mer staon. En toen vraog die dat efkes daonao nog ins. "Wach effe", zèit dèi bäkker. En er pak dat ei broed op, lèg ’t op die ândere, en zèit: "Dao noe gangk mer." En wie dat broed d’r op laog, roef! pakde ze dat, en de winkel uit. "Wat is dat?" zèit me vaoder. "Jà", zeit die bäkker, "die kós zoe neet weg, es die broejer zoe laogen." Jà, en dat waor zoe, die kaom neet weg. Wie dat zjus kwâm, weit ich ouch neet, ich heb mich dat zelf ouch al dèkkes (vaak) âfgevraog.

Een man stond te praten met de bakker, die een neef van hem was. Opeens kwam in de winkel een vrouw binnen. Ze bestelde twee broden, betaalde die en vroeg dan aan de man: "Wandel je mee naar huis?" De man en die vrouw woonden namelijk in dezelfde buurt. De bakker had de twee broden op elkaar gelegd. "Ja, zometeen ga ik mee", sprak de man tot de vrouw. De vrouw bleef nog een tijdje wachten en vroeg toen weer: "Ga je nu mee?" "Wacht even", zei de bakker, en hij herlegde de broden op de toonbank. Het volgende ogenblik griste de vrouw de broden mee en vertrok. "Hoe komt dat nu?", vroeg de man, waarop de bakker antwoordde: "Ja, die vrouw kon niet weg zolang die broden op elkaar lagen. Ik weet ook niet precies hoe dat komt".

P. Knabben, Leuven, 1970

2.1 Heksen

limburgs (maasvallei)

L/VIII/587

fabulaat

Bandopname

Lanaken    Lanaken