RCELI0262_0262_822 - Herkend aan vezels van een zakdoek

Daar was een vrouwke, dat gong overal naaien en lappen. Dan was het 's avonds dikwijls laat, en op 'ne keer zei het: 'Ik durf niet heivers gaan; de weerwolf komt altijd op mij af.' 'Hier', zei er ene, 'hier hebt ge 'ne rooie maalplak, als de weerwolf komt, dan houwt ge hem die maar in zijn muil.' Dat vrouwke moest naar Meeuwen. Ja, en dat gedaan, en 's anderendaags had de knecht de vezels tussen zijn tanden hangen.

SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.    SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.   

Een naaister uit Meeuwen was de hele dag in een naburig dorp aan het werk geweest. 's Avonds durfde het vrouwtje niet meer naar huis te gaan omdat ze bang was voor weerwolven. Daarop sprak iemand tot haar: "Hier is een rode zakdoek. Als je een weerwolf tegenkomt, dan gooi je die zakdoek maar naar zijn muil." De volgende dag had de knecht van het vrouwtje rode vezels tussen zijn tanden.

R. Celis, Leuven, 1954

1.6 Weerwolven

limburgs (bree en omstreken)

Herkend aan vezels van een zakdoek: variant (Ellikom)

fabulaat

Ellikom    Ellikom   

Meeuwen    Meeuwen