Hoofdtekst
De zoon van ne boer verkeerde mee een uit ne staminee. Ze wore do thuis tege en die ouders zeeën: "ik zien u nog liever naar ’t kerkhof gaan dan dat ge do mee zou trouwen". En dan is dieje gestorven en ze mochte dieje dan nie op ’t kerkhof begrave want dieje was nie gewoon gestorve, dieje had zelfmoord gepleegd. En ze hadde dan ma zelf een kist gemaakt mee wa planke en zelf veur alles gezorgd. En op de berg hadde ze een klein ongeluk: do was een plank gelost en dan hadde ze die zelf gemaakt en zoewe veurts gedrage no een plak. Da kwam altij ne vent werke en op ne keer ging dieje ’s avonds no huis en do was zoewe een spoor en da kwam een licht af en da ging mee hem mee en een bikke achter de [..] wo dieje dode lag ging ’t uit. ’s Anderendaags kwam dieje vent nie werke en de boer ging es zien en hij zag dat dieje ziek was.
Onderwerp
SINSAG 0182 - Wiedergänger als Irrlicht   
Beschrijving
Een boerenzoon had een relatie met een meisje uit een café. Omdat de ouders tegen de relatie waren, spraken ze tot hun zoon: "We zouden nog liever hebben dat je op het kerkhof terechtkwam, dan dat je met dat meisje zou trouwen!" Kort daarop pleegde de boerenzoon zelfmoord. Omdat de jongen niet op het kerkhof mocht begraven worden, timmerden zijn ouders zelf een kist in elkaar, die ze op een berg begroeven. Een man die 's avonds langs die berg terugkwam van zijn werk, zag bij de begraafplaats van de jongen altijd een lichtje dat hem volgde. Zodra de man bij het graf kwam, ging het lichtje uit.
Bron
M. Vankerkhoven, Leuven, 1964
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
antwerps (grensgebied kempen-hageland)
246
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Varendonk   
