Hoofdtekst
En up en ofsteej, ier in Elverdienge, z’oord’n ossan de seul’n, ’s nachts, z’oord’n ossan de seul’n ruttel’n en over en ’t were gaon. En ’s anderdags, de seul’n stoên up e reke, vul mi melk; en ze waor’n emest, en z’add’n t’eten ad, de beest’n; en de zwienestoll’n waor’n emest. En a ze gieng’n gaon kiek’n, de seul’n vlog’n roend, z’oord’n zieder dat, mao ’t wos dao niet te zien.
Beschrijving
Op een boerderij in Elverdinge hoorde men 's nachts de emmers rammelen en heen en weer bewegen. 's Ochtends stonden de emmers gevuld met melk op de rekken. Bovendien waren de dieren al gevoederd en waren hun stallen uitgemest.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (poperinge en omstreken)
111
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Elverdinge   
Plaats van Handelen
Elverdinge   
