Hoofdtekst
De woaternekker, ze zein da dat e vromêns was. lèèntje Majee da ta mêns nog leefde, da mêns zoe ta wê kunnen vertellen. ‘k En ik toch nog oren zeggen van Lèèntje datter èèn was, die weggiengdede en ze wierd verlid van de woaternekker. En ze wist niet woa dasse was, ze was hèèl verdoold en ze wierd just lik gedregen en ze wist nie wo dase ütkwaamdede. En ze was justlik hèèl van de wêreld weg, zei se. En ze zaat op ’t kerkhof en ze was ier weggegoan en ze wist nie oe dasse der gerakt was. En os je doavan verlid ziet, da je toch an gin oengeluk gieng kommen.
Beschrijving
Een vrouw uit Oostende raakte verdwaald en belandde op het kerkhof. De waternekker had haar naar daar geleid. Men geloofde dat de waternekker een vrouw was.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
1.1 Watergeesten
west-vlaams (kust)
132
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Oostende   
Plaats van Handelen
Oostende   
