HHEND0190_0190_42748

Behekste kinderen begraven, toen ze nog niet helemaal dood waren.En Treske Van Roempaey, dan, hedde daar nie van g'hoord? Trientje Franck die had daar al twee kinderen van dood. En dien avond at heur derde gesteurreven was kwaam z'ons moeder roepen en ons moeder die ging d'r mei nortoe: "Mor da kind is nie dood", zee ze [ons moeder]. "Mor 't is wel", zee ze [Trientje]. "Geft is ne spiegel", zee ze [moeder]. En ze pakt die spiegel en z'hieuw die veur da kind zijne mond. En die asem die ging nog!! "Da kind is nie dood", zee ze. En dan enigte dagen later is da kind gesteurreven. En ons moeder die was d'r zeker van da ze die twee aander kinnekes nog levend begraven hadden. Da was 't derde kind al da die d'r van dood had.

Een moeder bij wie al twee kinderen waren gestorven, liep op een avond naar haar buurvrouw en zei dat ook haar derde kind was gestorven. De buurvrouw kwam ter plaatse en zei: "Maar dat kind is niet dood". De moeder beweerde van wel, maar de buurvrouw vroeg een spiegel en hield die voor de mond van het kind. De spiegel dampte aan, waaruit bleek dat het kind nog ademde. Enkele dagen later is het kind wel gestorven. De buurvrouw was er zeker van dat de andere twee kinderen destijds nog hadden geleefd toen ze begraven waren.

H. Hendrickx, Leuven, 1962

2.1 Heksen

antwerps (overgangsgebied antwerpen - kempen)

321

fabulaat

Wijnegem    Wijnegem