CPEET0115_0115_45432

13N Ik herinner mij nog altijd, dat was mijn pet dat mij dat vertelde: "Aan de overkant van de straat te gaan z'n, want aan die kant woonde een toverheks!" Kan je je voorstellen? In de jaren '50. En dat was in het huis waar Jeanne van dellekes woont, op de Kouter. Iedereen zei dat: "Dat is een toverheks en als die u aanraakt dan ga je iets voorhebben" En ik herinner mij nog, als wij kwamen afgelopen (vertelde eerder dat ze om ter eerst naar huis liepen als de school uit was) en we liepen aan de verkeerde kant, dan staken wij 10 of 15 meters voor dat huis het straat over hé, aan de andere kant. Dat werd ons ingeprent, dat werd 20 keer gezegd.I En waren daar dan verhalen over van dingen die zij ooit gedaan had?13N Dat mens stond altijd in het zwart gekleed. Die had een triestig uiterlijk met wit haar. Zoals ze ons dat vroeger voorstelden in tekeningen. Een kol met een grote dikke neus en in het zwart.
I En waren er zo nog in Mariekerke?13N Nee (..)

De kinderen kregen de raad om bij het huis van een toverheks in het dorp steeds aan de overzijde van de straat te lopen. Die verdachte vrouw had witte haren, was altijd in het zwart gekleed en had een droevig gezicht.

C. Peeters, Leuven, 2001

2.1 Heksen

antwerps (mariekerke)

13N

Jaren vijftig van de twintigste eeuw

fabulaat

Mariekerke    Mariekerke