PKNAB0281_0282_6647 - Verhuurd aan de duivel

Dao waor ouch ins ene minsch en dèi haw ene jóng dèi doch veur niks, èi moelde (praatte) veul te veul, dèi joog de luj tegenein op, dèi pikde, en neum mer op. Zij vader woor dat meug en er zag: 'WEG moos-te hie, al verheur ich dich aan der duvel!' En op ene gooie kiër waor 't zoë wijd (ver). De vader geit mèt zene jóng op stap, en ze waoren nog neet lang eweg, dao kómmen ze in enen holle wêg, 'n sjikke koetsch tegen, die vlak bij hun stopde. 'Sèg', zèit dèin hiër dèi dao in zaot, 'verheurd-der (verhuurt ge) mich dèi jóng neet?' - ee stapde dao neet ins veur uit. 'Dao gingen ver zjus veur', zèit de vader, 'pakt 'm uch mer rechtów (dadelijk) mèt.' 'Good', zèit dèin hiër, 'volgend jaor brèng ich hem uch hie op dees plaats trug, dan kóm-der hem mer holen.'Nów wwwoor dèi veder toch get óngerus achterâf, ee dach zoë aan wat er altijd gezag haw, en dat dèin hiër neet ins uit z'n vetuur gekómmen waor, mer jao, 't waor gebeurd.'s Jaors d'rop dan geit dèi vader in dei wêg kijken ee vungk (vindt) dao zene zoon en geit met hem heivers. Z'n auwers vroogen natuurlik : 'Wat hebs-te mooten doen jóng?' 'Jà vader', zèit dèi hóng, 'geer zagt altijd dat ger mich zelfs aan den duvel zoudt verheuren, jà, en dat is ouch gebeurd: ich heb dèin hiëlen tijd aan de poort van de hèl gestangen.' Mer zijn auwers die wouwen 'm nog neet voort (dadelijk) gelöüven, mer dów zag dèi jóng: 'Dan zal ich uch dat ins bewijzen: dèi en dèi en dèi en dèi, zijn die dit jaor neet gestorven?' 'Jà jao', zagten die auwers. 'Jà', zag de jóng toen, 'die heb ich in de hèl mooten bènnelaoten.' En dat waoren zjus veer (vier) man die in dat dörp dat jaor nao de hèl gegangen zijn.

SINSAG 0931 - Die Teufelskutsche.    SINSAG 0931 - Die Teufelskutsche.   

Een vader wiens zoon nergens voor deugde, had al vaak gezegd: "Jij moet hier weg! Zelfs al moet ik je aan de duivel verkopen!" Toen de vader op een dag met zijn zoon door een holle weg wandelde, stopte er een koets naast hen. In de koets zat een man die vroeg: "Zeg, wil jij mij je zoon niet voor mij laten werken?", waarop de vader antwoordde: "Daar waren we net voor op weg. Neem hem maar dadelijk mee!" De man liet de zoon instappen en zei: "Volgend jaar breng ik hem terug naar deze plaats". Een jaar later ging de vader zijn zoon halen op de afgesproken plaats. "Wat heb je moeten doen, jongen?", vroegen de ouders. Daarop antwoordde de jongen: "Vader, jij hebt altijd gezegd dat je me zelfs aan de duivel zou verkopen. Wel, dat is nu gebeurd. Ik heb de hele tijd aan de poort van de hel gestaan". Omdat zijn ouders hem aanvankelijk niet geloofden, vervolgde de jongen: "Ik zal het bewijzen. Zijn die en die personen het afgelopen jaar niet gestorven? Ik heb die allemaal in de hel moeten binnenlaten".

P. Knabben, Leuven, 1970

3.1 Duivels

limburgs (maasvallei)

O/IX/173

fabulaat

Opgrimbie    Opgrimbie