Hoofdtekst
Dat wos en dat wos e ventje die gienk, roendgienk om te schèr’n, ezo mi e kabret, overtied, eni, e kleen ventje, eneeje. En iej gienk dao in de Tien Gebod’n. En up e nucht’n, ze voeng’n nem dood, in en oek, biekan bie d’n Achterwegel, e lei dao in ’t oeksje, dood. En Cille van de Buzes gieng dao gaon wunn’n in die erberge. En ziej zegt dat, ziej zegt, ze zoe ‘t ... En ze leeft nu nog, ’t is de die danke zegg’n, dao van Miel Druant daor, eni. Ze leeft nu nog. Ze zoe ’t nie ofgaon, voe neur hoofd nie, dat ’n werekeerde; en z’ed ’n dikkers ezien.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Een man die rondging om de mensen te scheren, lag op een dag dood in een hoek bij de herberg 'De Tien Geboden'. Een vrouw uit het dorp beweerde dat ze de dode man regelmatig zag verschijnen.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (poperinge en omstreken)
98
fabulaat
Naam Overig in Tekst
herberg 'De tien geboden' (Poperinge)   
De tien geboden (herberg in Poperinge)   
Naam Locatie in Tekst
Poperinge   
