Hoofdtekst
't Vrouwke van Stavoren.'t Vrouwke van Stavoren die was heel rijk: die aai veul schepen. En da waren gouwen plaatjes, war dat die over liep en de leuningen, zal ik zeggen. Nauw waren de schippers uitgevaren en ze moesten het rijkste en het kostbaarste graan laaien. Maar nauw waren d'r schippers gekommen en die aaien gezeet dat de schepen wel is zouwen vergaan. "Wat hedde gelaaien?" zei ze. "Tarwe!" Ze was er nie mee kontent. "Werp het over boord!" Toen kwaam er een ander vrouw en die zei as ze da nie mogen en die stongen te schreeuwen da ze zo'n armoei aaien. Toen kwaam er weer een schip, ook weer tarw. "Ge gooi het over boord!" zei ze, "'t is langs bakboord binnen gekommen, gooi het langs bakboord buiten!" Ze zeien as ze zo moeten blijven doen, dan zou alles vergaan. Dan hee ze ne gouwen ring in de zee gegooid, en dan zei ze: "As deze ring komt weerom… " 't Ander vers ken ik niet: d'r is e lieke van.Ne schipper brocht ne vis, die schipper en toen vonden z'heuren eigen trouwring en toen is alles vergaan. En d'r komt nog altij tarw boven; waar die schepen het in de zee hemmen gegooid. Den halm komt boven, maar geen aren.
Beschrijving
Het vrouwtje van Stavoren was heel rijk en bezat veel schepen. De schippers waren uitgevaren en moesten het kostbaarste graan laden. Andere schippers hadden gezegd dat de schepen zouden vergaan. De vrouw van Stavoren zei dat men de tarwe overboord moest gooien, maar een andere vrouw wilde dat niet. De vrouw van Stavoren heeft dan een gouden ring in de zee gegooid en iets gezegd in de aard van: "Als deze ring terugkomt..." Toen een schipper een vis bracht, vond men de trouwring in de buik van het dier. Daarna is alles vergaan. Er komt nog steeds tarwe boven water waar de schippers het overboord hebben gegooid.
Bron
M. Van den Berg, Leuven, 1955
Commentaar
4. Historische sagen
antwerps (polders ten noorden van antwerpen)
449
fabulaat
Naam Overig in Tekst
vrouwtje van Stavoren   
Stavoren (vrouwtje van)   
Naam Locatie in Tekst
Ossendrecht   
Plaats van Handelen
Stavoren   
