Hoofdtekst
Der stie ergens in slot. Deselde dy sinen as it wie woe der wol graech hinne to wenjen, mar hy doarst net, hwant it spûke yn dat slot. De soan dy't trouwe soe, hie him ek al op dat slot forgappe, mar syn heit sei: "Né ik wol der sels yn, mar dan mat dy spûkerije earst dien wêze."
Doe gong dy hear hinne en hy socht de skuonmakker fan it doarp op. Dy wie och sa dryst. Hy stie foar neat. Hy gong nei de skuonmakker ta en hy akkoarte mei him, de skuonmakker soe foar in grou stik jild de nacht yn it slot trochbringe.
De skuonmakker nom syn ark mei en in pear skuon, dêr't er mei oan it soaljen wie. Doe gong er yn it bitsjoende slot sitten krekt sa kalm as siet er thús op syn trijepoat.
Hy hie dêr in skoft sa sitten, doe kommen der twa manlju yn. Dy seinen neat en gongen tsjin 'e want oan stean.
In setsje letter kommen der wer twa yn. Dy gongen ek tsjin in want oan stean en seinen ek net in stom wurd.
De skuonmakker tocht by himsels: Dat is gjin lûdruftich selskip, dat hy helle in sankje op, wylst er de piktrie troch 't lear helle.
Wer in set letter kommen der fjouwer man ta de doar yn, dy't in deafet droegen. Dat deafet setten se njonken 'e skuonmakker del. Doe gongen dy fjouwer tsjin 'e trêdde muorre oan stean en seinen ek net in inkeld wurd.
De skuonmakker bliuwt krekt like kalm en wurdt der net oars fan. Foar de fariaesje bigjint er in deuntsje to fluitsjen.
De twa earsten forlitte de sael. In setsje letter giet it twadde span der út en wer in setsje letter de fjouwer dragers.
"Dat rommet op", tinkt de skuonmakker, dy't allinne mei it deafet achterbliuwt. Mar dan giet it lid fan it deafet o sa stadich omheech en der forskynt in holle.
"Ho jonge," seit de skuonmakker, "jow dû dy dêr del. Dy't dea is, mat dea bliuwe." En hy nimt syn hammer en jowt deselde dy't yn 'e kiste sit in goeije mep op 'e foarholle. Dy oppenearret him net wer.
De oare moarns komt de eigner fan it slot. De skuonmakker docht it forslach fan 'e nacht. Op de hear syn forsyk lichtet er it lid op. En hwa leit dêr dan dea yn 'e kiste? De hear syn soan. De skuonmakker hie him mei de hammer deaslein.
Doe gong dy hear hinne en hy socht de skuonmakker fan it doarp op. Dy wie och sa dryst. Hy stie foar neat. Hy gong nei de skuonmakker ta en hy akkoarte mei him, de skuonmakker soe foar in grou stik jild de nacht yn it slot trochbringe.
De skuonmakker nom syn ark mei en in pear skuon, dêr't er mei oan it soaljen wie. Doe gong er yn it bitsjoende slot sitten krekt sa kalm as siet er thús op syn trijepoat.
Hy hie dêr in skoft sa sitten, doe kommen der twa manlju yn. Dy seinen neat en gongen tsjin 'e want oan stean.
In setsje letter kommen der wer twa yn. Dy gongen ek tsjin in want oan stean en seinen ek net in stom wurd.
De skuonmakker tocht by himsels: Dat is gjin lûdruftich selskip, dat hy helle in sankje op, wylst er de piktrie troch 't lear helle.
Wer in set letter kommen der fjouwer man ta de doar yn, dy't in deafet droegen. Dat deafet setten se njonken 'e skuonmakker del. Doe gongen dy fjouwer tsjin 'e trêdde muorre oan stean en seinen ek net in inkeld wurd.
De skuonmakker bliuwt krekt like kalm en wurdt der net oars fan. Foar de fariaesje bigjint er in deuntsje to fluitsjen.
De twa earsten forlitte de sael. In setsje letter giet it twadde span der út en wer in setsje letter de fjouwer dragers.
"Dat rommet op", tinkt de skuonmakker, dy't allinne mei it deafet achterbliuwt. Mar dan giet it lid fan it deafet o sa stadich omheech en der forskynt in holle.
"Ho jonge," seit de skuonmakker, "jow dû dy dêr del. Dy't dea is, mat dea bliuwe." En hy nimt syn hammer en jowt deselde dy't yn 'e kiste sit in goeije mep op 'e foarholle. Dy oppenearret him net wer.
De oare moarns komt de eigner fan it slot. De skuonmakker docht it forslach fan 'e nacht. Op de hear syn forsyk lichtet er it lid op. En hwa leit dêr dan dea yn 'e kiste? De hear syn soan. De skuonmakker hie him mei de hammer deaslein.
Onderwerp
AT 1711* - A Wood-cutter does not Fear the Dead 
AT 1711* - A Wood-cutter does not Fear the Dead 
ATU 1711* - The Brave Shoemaker
ATU 1711* - The Brave Shoemaker
Beschrijving
Op een slot spookt het. De zoon van de eigenaar gaat trouwen en wil er gaan wonen. De vader wil er echter zelf gaan wonen als de spokerij over is. Hij vraagt aan de schoenmaker van het dorp om de nacht in het slot door te brengen. Als de schoenmaker er 's nachts zit te werken, komen er twee keer twee zwijgende mannen binnen die tegen de muur gaan staan. Dan komen er vier mannen met een doodskist binnen die ze naast de schoenmaker neerzetten. Daarna verlaten de zwijgende mannen het vertrek weer. De deksel van de kist die is blijven staan gaat langzaam omhoog en er komt een hoofd uit. De schoenmaker slaat met zijn hamer het hoofd de kist weer in. De volgende morgen doet de schoenmaker verslag aan de eigenaar. Hij opent de kist en daarin ligt de zoon van de eigenaar. De schoenmaker heeft hem met zijn hamer doodgeslagen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 70, verhaal 3
Commentaar
24 juli 1966
A Wood-cutter does not Fear the Dead
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21