MDREE0137_0137_2137 - Verlost door bedevaart naar Sint-Gillis

Ja, van die gees(t) wa terugkwam aan 'Kattestat' (= kattestaart) moet ich ook nog vertellen. Die vrouw ging noa Gran-Mère en vroeg haar - 'Stien, wa hee =( wat hebt ge) gedaan?' - 'Tch, ich ben be(de)vaart gegaan' zei ze. Die vrouw hare man was gestoreven en 's nach(t)s kwam die gees(t) terug. Alle möregende lag het hoot (= hout) van de schuur onder het bed, het heel fenkelhoot (= fijngezaagd hout)! Ze deed ook ene be(de)vaartgang noa den hoge Sint-Gillis te Luik. Toen was het gedaan; mè zje moes(t) de stek (= stok) aan de deur laten staan en as zje uitkwam hem terug nemen, anders moesten ze de ziel, - de gees(t) - dragen tot doa. Doa was ene scheper van 't kasteel bij, enen halve gebakken en die nam de stek, goed maar, want as die de stek nie nam, dan moesten ze de gees(t) dragen. Zij hadden gebièd (= gebeden) en terwijl ging doa rook voor den hoge Sint-Gillis op en dat was de ziel wa verlos(t) was.

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

Een zekere Stien zag elke nacht de geest van haar gestorven man verschijnen bij Kattestaart. Elke ochtend lag het hout uit de schuur onder Stiens bed. Om de ziel van haar man te verlossen, ging Stien op bedevaart naar Sint-Gillis in Luik. Gelukkig had een schaapherder van het kasteel de stok genomen, want anders hadden ze de het spook de hele weg moeten dragen. Na het gebed voor Sint-Gilis zag Stien rook opstijgen. De ziel was verlost.

M. Dreezen, Leuven, 1967

1.4 Luchtgeesten

limburgs (tongeren en omstreken)

401

fabulaat

Heilige Gillis    Heilige Gillis   

Gillis (Heilige)    Gillis (Heilige)   

Stien    Stien   

Widooie    Widooie   

Kattestaart    Kattestaart   

Luik    Luik