Hoofdtekst
Mien zusters meistje wierd alle navend van de mare bereen deur nen Duutsche schaper. Je betoverde ’t ie heur atend an ’t zelfste eure. Da kiend was zeven jaar oed en ze zag in heur bedde dien Duutsche schaper nor heur kommen en z’a schrikkelijk veel zeer en ze goengk an ’t beven. Mien zuster goengk me da kiend no Steenbrugge. De pater belas heur en ze most drie keren no de biechte en no de kamminie gaan in drie verschillige kerken. “O ’t tonne nie gedaan is, moe je dien Duutsche schaper verdrienken” zei de pater en je gaf ’t ie ’n medalietje mee. ’s Aves lag da kiend in z’n bedde en da was were ’t zelfste, ’t zag were dien Duutsche schaper nor hem kommen. Derekt smeet het da medalietje in ’t wiewater lik of da de pater gezeid hadde en ’t zag hem weg gaan. J’is do nooit meer over de zulle gegrocht. Mien schoonbroere was nie gelovig, mor o ’t ie da zag zei ’t ie: “Ne wete ‘k da God bestaat”.
Onderwerp
SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   
Beschrijving
Een zevenjarig meisje werd iedere avond omstreeks hetzelfde tijdstip door de maar bereden. Het meisje begon dan te beven en had veel pijn. Op een dag ging de moeder met het meisje naar de paters van Steenbrugge. Het meisje werd overlezen en kreeg de raad driemaal te gaan biechten en te communie te gaan in drie verschillende kerken. Als er dan nog geen einde kwam aan de plagerij, moest men de Duitse schaper die ervoor verantwoordelijk was, verdrinken. Toen het meisje die avond de Duitse schaper weer zag aankomen, gooide ze een medaille die ze van de pater had gekregen, in een kom wijwater. Daarna kon de Duitse schaper niet meer binnen in het huis.
Bron
M. Vander Cruysse, Leuven, 1965
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (n van brugge)
549
Nichtje van de informant
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Steenbrugge (paters van)   
Duitse schaper   
paters van Steenbrugge   
Naam Locatie in Tekst
Hoeke   
