Hoofdtekst
En moeder die was gestorven plotseling, heel op het onverwacht. En een beetje daarna na haar dood, ja de pastoor en de dokter hadden niks niet meer kunnen doen. Het varken was aan het gooien hè en ze zegt nog juist: 'Het zijn er al acht', zegt ze tegen haar man en ze was dood. Toen een tijd daarna begint ons ma te wenen. 'Odile', zegt ze tegen haar schoondochter - mijn schoonzuster - 'ik weet het niet', zegt ze op zijn Kempens, 'maar mam die staat altijd langs mij', zegt ze en ze begint te wenen. 'Jamaar ma', zegt mijn schoonzuster, 'dat beeldt ge u in.' 'Neen, ik beeld me dat niet in, mam staat altijd langs mij. Ik moet voor mam beginnen te bidden', zei ze. Ma begon te bidden voor mam en ze was van die schaduw verlost. Ze vond dat die schaduw altijd langs haar stond van mam.
Beschrijving
Een vrouw wiens moeder plots was gestorven, voelde de hele tijd de schaduw van haar overleden moeder naast zich. De vrouw sprak tot haar schoonzuster: "Ik moet voor mijn ma beginnen te bidden". Toen de vrouw dat deed, was ze van de schaduw verlost.
Bron
W. Achten, Leuven, 1971
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
midden-limburgs
b
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Wimmertingen 
Wimmertingen 