FRAMO0158_0158_26443

X: Maar heb je nog geweten als je klein was, dar ze zeien, namen of zo, dat ze zeien: "dat is een heks of dat is een heks." ‘k Weet niet of je je dat nog herinnert?A: E wê, dat was toen, dat is hetgeen dat ik al weet, als we achter vogels gingen al ginder, in een klein huisje. Maar die huisjes, ze hebben ze allemaal niet meer weergezet achter de andre oorlog. Zie je’t. Dat stond te lande daar. Dat stond te lande (op de buiten°.X: En was dat meest op de hoeken alzo dat je dat had. Toverij, alzo, dat ze daarvan koutten. Want ‘k heb nog gehoord, op de plaats, zeggen ze, dat was minder, maar meer op de hoeken alzo.A: Maar dat was heel de Plaats door, dat ze daarvan koutten, de heksen… En we durfden toen niet naderen van dat huisje. We peinsden dat we gingen betoverd zijn. En we maakten toen een kruis als we voortgingen, omdat we langs dat huisje gepasseerd waren. Om niet betoverd te zijn. Maar nu ge hoort daar niets meer van en dat is nog Beselare gebleven, maar dat was van de oude tijd né toen.

Kinderen die vogels gingen zoeken, maakten een kruisteken wanneer ze voorbij een huisje waren gelopen, waarin een oude vrouw woonde, die ervan werd verdacht een heks te zijn. Op die manier wilden de kinderen zich beschermen tegen toverij.

F. Ramon, Leuven, 1975

2.1 Heksen

west-vlaams (ieper)

6

Kindertijd van de informant

memoraat

Beselare    Beselare