MDESC0055_0055_14924 - Variant

‘k Wet’n nog en ander. ’t Is vele jaor’n eleên, wi. ’t Wos ier e vint mi e kleen uustje; en e weund’iej dao mi z’n moeder en e kleen joeng’n, van e jaor of zesse. En att’n nao ze bedde gienk, j’oorde daor ossan; (klopt met de hand op de tafel). En ze kwam’n van verre, wi, om te kiek’n: van Elverdinge, van Beselaore, van overol in ’t roende. En z’add’n ollemaole benauwd. Mao de garde ier, dat wos nogol e stoet’n, en ad iej gin benauwd. E gienkg iej oek e keeje gaon kiek’n. En e keek iej goed. En a dien kleen gienk gaon slaop’n, ’t wos weere ’t zelfste. Mao de garde a dat ezien: e greep iej mi z’n and oender de serze en en a d’n and vaste van dien joeng’n! En ’t e toen edaon ewist mi dat klopp’n. En kiek, ze noem’n nem nu nog ossan “’t Kloppertje”.Bij een tweede bezoek voegde de verteller er nog bij:En van ’t kloppertje, ’t kwam zo verre: de mensch’n riep’n nao de zolderienge, nao d’n kaomer, eneene, wao da dien joeng’n sliep: “Zie j’ van God, sprikt! Zie j’van d’n duvel, gao weg!” Je ziet oe verre dat ekomm’n is. En e leeft nog, wi, d’n dien, ’t Kloppertje.

SINSAG 0456 - Der Poltergeist im Hause    SINSAG 0456 - Der Poltergeist im Hause   

In Vlamertinge woonde een man met zijn moeder en zijn zesjarig zoontje in een klein huisje. Wanneer de bewoners van dat huisje gingen slapen, hoorden ze altijd een geklop. Mensen van Elverdinge en van Beselare kwamen speciaal naar dat huisje om naar het geklop te luisteren. De mensen riepen dan in de richting van de zoldering: "Ben je van God, spreek dan. Ben je van de duivel, ga dan weg!"
Op een dag kwam een politieagent de zaak onderzoeken. De agent stelde vast dat het geklop altijd begon op het moment dat het jongetje was gaan slapen. Zo ontdekte men dat het kind onder de dekens stiekem met zijn hand tegen een stuk hout klopte.

M. Deschrijver, Gent, 1961

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (poperinge en omstreken)

83

fabulaat

Vlamertinge    Vlamertinge   

Vlamertinge    Vlamertinge