Hoofdtekst
’t Gebeurdeg’in oktober ’84 ip e zoaterdagovend ip ’t Coddebinshof van de familie de Man. Boer Mostrey was der uutgeschud (uitgeschud) ip dat hof enPieter Verhoye die in Snellegem weunde, kwamt de boerderie overpakken. Bie d’overnoame zei Mostrey an Verhoye, datten dor ’n koamertje bie ’t ovekot in ’t oge moest oeden (houden) do wo dat de koeier sliep. De koeier wierd er no zen zeggen olle nachten ofgeranseld. De spoken en d’heksen zaten der! Os ’t moet, go’k der zelfs goan sloapen, zei Verhoye, om der e ki mee af te rekenen. Nu, ip dien zoaterdagovend in oktober van ’84, zat grotmoeder Verhoye tegoare met heur zeune Pieter en zen twi oedste kienders, die den open heird (haard), binst da Pieters vrouwe ’n èmer melkl in de kelder an ’t droagen was en binst dat er nog ’n anderen èmer in ’t keldergat stoend.Ol met e kis tukte d’riemand d’achterdeur’open en ’t kwamd ’n dubbele katte (twi keers zo groot lik e geweune katte) twiefelend binnen (wijfelend). De toveres’is do, zei grotmoeder! Mo Verhoye die van nieks benouwd was, snakteg’n faceel (stuk hout) uut den heird, rakte die katte, mo je durfde nie toesloan, omdat de kruke melk nog in ’t keldergat stoend. De toveresse vluchtte no buten, en Verhoye dor achter! Je kost ze nog e ki roaken oss’over d’hoage sproeng en weg was in den doenker. In hus wierd er nog over d’hekse geklapt en ze peisden dat dad’n wuuf was ut de gebeuren. De zundag dorip gieng Verhoye z’n vrouwe no de vroegmesse en ze kwaamt de dochter tegen van die hekse. Is je mama nie in de messe gewist, vroeg z’heur. Neen’s, zei heur dochter. Z’hee’t entwoar ’n toakelienge ipgelopen en ze ligt te bedde... ‘Poar weken loater komt moeder Verhoye die beurvrouwe tegen. Beurvrouwe, zeg ze zie, sedert damme miender hier in Vassenoare weunen, hej’ ons nog nooit bezocht. Je moet’t e ki ofkommen. ‘k Zetten nooit gin voet mir over de zulle (dorpel), antwoordde ze. Azo wisten ze ziender dasse der toch al e ki gewist was. Verzekerst lik de dubbele katte, en dasse der van dien ene kier ol genoeg van had.
Onderwerp
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
  
Beschrijving
In 1884 werd in Varsenare een boerderij overgenomen door een boer uit Snellegem. De bewoner gaf de nieuwe boer de raad om vooral een kamertje bij het bakhuis goed in het oog te houden. De koewachter die daar sliep, werd namelijk iedere nacht afgeranseld. Op een zaterdagavond in oktober zat de nieuwe bewoner met zijn twee kinderen en zijn grootmoeder bij de haard, terwijl zijn vrouw melk naar de kelder droeg. Plots werd de deur opengeduwd en kwam er een kat naar binnen, die tweemaal zo groot was als een normale kat. Onbevreesd nam de boer een stuk hout uit de haard. Hij durfde echter niet onmiddellijk naar de kat te gooien omdat de melkkruik nog in de kelder stond. Toen de kat naar buiten liep, ging de boer er achteraan. Hij slaagde erin de kat te treffen op het ogenblik dat ze over de haag sprong. De volgende zondag ging de boer samen met zijn vrouw naar de vroegmis. Onderweg kwam het tweetal de dochter van de heks tegen, waarop de boerin vroeg: "Gaat je moeder vandag niet naar de kerk?" Daarop antwoordde de dochter: "Neen, ze heeft ergens een afranseling gekregen en ze licht in bed". Toen de boerin enkele weken later de heks tegenkwam, zei ze: "Buurvrouw, sinds wij hier in Varsenare wonen, ben je ons nog nooit komen bezoeken. Je moet maar eens komen!" Daarop antwoordde de heks: "Ik zet bij jullie nooit nog een voet over de drempel".
Bron
L. Cumps, Leuven, 1965
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (z van brugge)
325
oktober 1884
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Varsenare   
