MREYN0220_0220_19814

In Zunnebeke wos er een hekse en ze ging achter melk naar een hof. En z’hadden een eerste kindje gehad daar, en ’t wos dood. En ’t tweede wos ook dood. En ’t derde wos stief ziek. En da vrouwmens ging olsan aan dat wiegske gaan staan en zei olsan: "Wuk een schoon kindje, wuk een schoon kindje." En die mensen begosten dat lik up te hèn, en ze gingen naar de pater, en den deên zei: "Dat vrouwmens dat hier laatst gekomen hèd, gaat hier nooit meer komen achter morgen." En den dag derup ze kwam en ’t zat daar een duve up de deuzinge (afhellend deel van het dak), en van oe dat vrouwmens binnenkwam, viel die duve naar beneden, ze wos plukkevort, maar hulder kindje hèd bluven leven, en da vrouwmens koste nooit meer over de zulle.

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

SINSAG 0594 - Verwandlung von Hexentier in Frau erspäht.    SINSAG 0594 - Verwandlung von Hexentier in Frau erspäht.   

In Zonnebeke ging een heks vaak melk halen op een boerderij. De eerste twee kinderen van de boerin die daar woonde, waren gestorven. Wanneer er een kindje in de wieg lag, kwam de heks altijd dichterbij en zei: "Wat een mooi kindje is dat!"
Toen het derde kind van de boerin ziek was, ging ze naar de pater. De geestelijke zei: "De vrouw die hier geweest is, zal na morgen nooit meer terugkomen". Toen de vrouw de volgende dag voor het laatst op bezoek kwam, zat er een duif op het dak. Zodra de vrouw binnen was, viel de duif op de grond en verdween.
Daarna is die vrouw nooit meer op bezoek geweest. Het kindje is blijven leven.

M. Reynaert, Leuven, 1965

2.1 Heksen

west-vlaams (ieper)

284

fabulaat

Zandvoorde    Zandvoorde   

Zonnebeke    Zonnebeke