Hoofdtekst
De groendeloze pit, dat was etwoar op d’ofstee van Nollets. ’t Was èèn die zei: “O ’t God belieft, me zien der oast”. “Os ’t God belieft of nieë belieft” zei de kartong “me gon der toch graken.” En in de plekke daan ze der grochten, ze zoenken in die pit en z’ên der nooit mir ütekommen, zegten. En de groendeloze pit ê bestoan, en de dien ê ter noois mir ütekommen. En ze zein assan daan ze doa lik luchsjes zagen boven de groendeloze pit ’s aves, azo e tied achternoa. En ’t woaren der vele die doa laanst die kant nie kosten goan laanst die groendeloze pit.
Beschrijving
Een man sprak tot diegene die hem vergezelde: "Als het God belieft, dan zijn we er bijna". Daarop antwoordde de andere: "Of het God belieft of niet, we zullen er toch geraken!" Het volgende ogenblik zonken de twee mannen weg in een bodemloze put. Ze zijn er nooit meer uit geraakt. Later zag men 's avonds lichtjes boven die put. Vele mensen konden niet voorbij die put wandelen.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
4. Historische sagen
west-vlaams (kust)
164
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Oostduinkerke   
