MSOHI0041_0042_20153

3: Er is er hier één in Poperinge die de zona afleest. Hoe heet hij? Creus zeker, Creus van over het station. En zijn vader deed dat en zijn grootvader ook. En ’t is een gebed dat hij leest, en je moet, als je het krijgt, de zona, de zona, het is dikwijls van de rug naar de buik hé. Je kunt het ook op een oog hebben, je kunt blind worden ervan. Ja, en dat slaat rood uit hé, en dat gaat rond. En zodus, je moet je bloot zetten tot daar hé, en hij leest een gebed en hij gaat dan… hij pakt zijn trouwring, zodus zijn gewijde trouwring, en hij maakt daar kruisjes en tekens op. Ik ken hem heel goed, want ik heb zijn vader ook heel goed gekend. En ik zei tegen hem: "Ik heb zulke gebedjes." Want er bestaan zulke gebedjes hé, tegen de zona, tegen de.. eh, voor alle soorten kwalen. Dat is een gebedje dat je moet lezen, en dan enkele Onzevaders en weesgegroetjes lezen. Maar hij zegt: "Jij mag dat gebedje lezen. De kunst is hoe je het doet." Ja. Maar het is een brave man. Hij werkt hier in de Benediktinessen (H.-Hartinstituut, vrije meisjesschool, Boeschepestraat 14). Hij heeft altijd geboerd en hij speelt veel met de duiven, zijn vader was ook een groot duivenliefhebber. En hij woont daar een beetje inwaarts, een eindje over het station (Ieperstraat), aan de rechterkant, want zijn grond ligt naast de rails, naast de spoorwegen.X: Het schijnt dat je er ook in moet geloven hé.3: Jaja. Wij hebben een schoonzoon die dokter is en dochters die apothekers zijn en al zulke dingen, en zij lachen daarmee. Maar het schijnt bijvoorbeeld dat er hier een paar dokters zijn in Poperinge, als ze geen weg kunnen ermee, die hem zenden, die de zieke zendt. Ik ga geen namen zeggen maar ik weet er wel drie die zeggen: "Luister eens, voor alle zekerheid, ga toch maar eens naar eh, vroeger zeiden we Maurice Creus, maar ’t is geen Maurice, ik geloof dat het André is.Y: André.3: Nu tot daar, naar Creus.

In Poperinge woonde een man die door het lezen van een speciaal gebed gordelroos kon doen verdwijnen. Na het lezen van het gebed maakte de man met zijn gewijde trouwring kruisen en andere tekens op de huid van de zieke. Na die behandeling moest de zieke enkele dagen Onzevaders en Weesgegroeten bidden.
In de jaren zeventig waren er nog steeds enkele dokters in Poperinge die zieken naar die genezer stuurden.

M. Sohier, Leuven, 1982

2.2 Tovenaars

west-vlaams (poperinge)

3F

fabulaat

Weesgegroet    Weesgegroet   

Onzevader    Onzevader   

Poperinge    Poperinge   

Poperinge    Poperinge