Hoofdtekst
Alde Fije Antsje wenne ek oan 'e Wâl. Dy hie in winkeltsje. Elkenien wist, dat it in tsjoenster wie, en de measten wienen deabinaud foar har. As wy froeger in muntsje of sa fan har krigen, smieten wy it altyd fuort, hwant it wie ús goed yndruid: neat opite dat Antsje jim jowt.
Der wie us ien by Antsje yn 'e winkel, en wylst Antsje mei it spul oan 't ôfwegen wie, seach se wylst nei de doar. Dêr boppe forskynde in kop - dat wie de duvel. Deselde dy't dêr om boadskippen wie seach dy kop ek. Sy waerd sa ôfgryslike kjel, dat sy naeide hurd út en sei: "Hjir kom ik noait wer."
Der wie us ien by Antsje yn 'e winkel, en wylst Antsje mei it spul oan 't ôfwegen wie, seach se wylst nei de doar. Dêr boppe forskynde in kop - dat wie de duvel. Deselde dy't dêr om boadskippen wie seach dy kop ek. Sy waerd sa ôfgryslike kjel, dat sy naeide hurd út en sei: "Hjir kom ik noait wer."
Beschrijving
Antsje van de oude Fije woonde ook aan de Wal. Die had een winkeltje. Iedereen wist dat hij een tovenaar was, en de meesten waren doodsbenauwd voor haar. Als de verteller vroeger een muntje of zo van haar kreeg, smeet hij het altijd weg, want dat was de kinderen goed ingeprent: 'niet opeten wat Antsje je geeft'. Er was eens iemand bij Antsje in de winkel. Toen verscheen er een kop boven de deur. Dat was de duivel. De klant werd zo verschrikkelijk bang dat ze hard wegliep en nooit meer terugkwam.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 80, verhaal 4
Commentaar
29 april 1966
Naam Overig in Tekst
Alde Fije Antsje 
Alde Fije Antsje 
Wâl = Feanwâldsterwâl [Veenwoudsterwal]
Wâl = Feanwâldsterwâl [Veenwoudsterwal]
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21