Hoofdtekst
‘k En da nog hèt, dat er e katte asse mo (altijd maar) roend me voeten kwaam strellen en doen en roend me liep. Mo ik èn der noait tegen geschopt. ‘k Lieten heur schoane gerust, je koste noait nie weten.
Beschrijving
Een vrouw ergerde zich aan een kat die de hele tijd rond haar voeten liep. De vrouw durfde echter niet naar het dier te schoppen. Men kon immers nooit weten wat het was...
Bron
M.-R. Nijsters, Leuven, 1969
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (nw van houtland)
134.9
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Westkerke 
Westkerke 