JVENK0166_0166_10224 - Geest van een dode in de gedaante van een witte duif

In Mechele, wie ich nao de sjoal (school) ging, vertèlde ze van ziele die trögkeme, dat ouch ’n doef (duif) op de rand van ene pöt zaot ’s aoves, en ze ging neet eweg. Ze hauwen ouch gezag: "Och dae, dae is toch verlore, dae is de hèl in". De vrouw die ging water pötte reep op die doef. Dow zag ze zoe: "Dat bèn ich. De moos zoeväöl baeje vuer mich in den hemel te kriegen". Ich weit neet wieväöl mèsse dat ze meusjte laote doen.

SINSAG 0362 - Toter kehrt als Tier wieder. Erklärung der Erscheinung des Spuktieres.    SINSAG 0362 - Toter kehrt als Tier wieder. Erklärung der Erscheinung des Spuktieres.   

In Mechelen zat 's avonds altijd een duif op de rand van de waterput. De mensen geloofden dat de duif een verdoemde ziel uit de hel was. Op een avond sprak de duif tot een vrouw die water kwam halen: "Je moet zoveel bidden om mij naar de hemel te krijgen". De vrouw moest ook een aantal missen laten doen.

J. Venken, Leuven, 1968

1.4 Luchtgeesten

limburgs (maasvallei)

150

fabulaat

Eisden    Eisden   

Mechelen    Mechelen