FBECK0277_0277_350 - De vuurbol

Op de 'winning' van K. moest een merrie veulen en ze waren daarbij gebleven en ze stonden daar wat te 'klappen' in 't duister. Toen zagen ze daar op de hei een vuurman 'poppelen'. 'Hij is toch ver, willen we nu eens fluiten?' zei de knecht, die kon zo hard op zijn vingers fluiten. Ze stonden op de trap en eer ze binnen waren was hij al in 't 'geleeg' en de vlammen sloegen onder de deur door. Daar sprong hij overal rond dat de vonken wegvlogen. En die hadden schrik toen en de oude Peter was opgestaan: 'Morbieu, zei die, ge moet gerust laten, wat gerust is.' En toen hij daar zo een minuut of tien had rondgevlogen, vertrok hij. Vuurmannen en dwaallichtjes zijn dikwijls landmeters die niet goed gemeten hebben in hun leven en er zijn er weinig die het goed doen.

SINSAG 0212 - Spötter pfeift Feuermann heran    SINSAG 0212 - Spötter pfeift Feuermann heran   

SINSAG 0194 - Der Feuermann-Landmesser als Wiedergänger, misst das Land aufs neue.    SINSAG 0194 - Der Feuermann-Landmesser als Wiedergänger, misst das Land aufs neue.   

Op de hoeve van K. stond een boer met zijn knecht in de stal, toen hij op de heide plots een vuurman zag lopen. "Zal ik eens fluiten? Hij is toch nog ver", zei de knecht, en hij floot naar de vuurman. De boer en de knecht waren nog maar net binnen, of de vlammen sloegen reeds tegen de deur. De knecht en de boer waren erg bang geworden, en de oude Peter sprak tot hen: "Al wat rust, moeten jullie met rust laten!" Na een tiental minuten vertrok de vuurman weer.
Vuurmannen en dwaallichtjes waren vaak landmeters die tijdens hun leven niet goed hadden gemeten; en zo waren er veel!

F. Beckers, Leuven, 1947

1.3 Vuurgeesten

zuid-limburgs

De vuurbol: variante 1

fabulaat

Heers    Heers