Hoofdtekst
Me vent, e werkt’iej, en oord’ etwien lach’n, ossan ezo lach’n. En e keek iej roend, eni, e keek ol olle kant’n, maor e zag iej niet. En dat wos oltied ’t zelfste; ’t lachte daor ossan etwod. En ommekeeje, ezo, e zag iej daor ezo e raore beeste, ek wet’n nie oe, ‘k wet’n nie wuk; en die beeste ’t wos ziej, ossan: ha! ha! ha! ha! ha! ha! Ezo, uutlach’n eni. E vrochte iej toen in ’t bus, jaon, e vrocht’ iej dao. En nem ossan uutlach’n.
Beschrijving
Een man die aan het werk was, hoorde dat hij werd uitgelachen, hoewel er niemand te zien was. Uit angst voor het spookdier liep de man weg naar het bos.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (poperinge en omstreken)
67
Echtgenoot van de informant
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Watou   
