Hoofdtekst
Der was daar een vrouw die een gete had, en die gete was stijf (zeer) ziek. Ze wilden ze alsdan doodsteken die gete en de beenhouwer gaan halen om ze dood te doen, omdat ze peinsden dat ze algelijk ging kreveren. Maar dat vrouwmens zei: "Je moet den beenhouwer niet halen, ’t is niet nodig!” En binst dat ze weg waren naar den beenhouwer, die gete was genezen. Maar ’t was zij zelve, dat vrouwmens die dat dei, ze had boeken gelezen zekers en ’t hadde gevallen op haar zodanig dat heur gete ziek was.
Beschrijving
Een boerin had een geit die erg ziek was. De mensen gingen de beenhouwer halen om het dier te slachten, omdat ze ervan overtuigd waren dat het dier anders zou creperen. "Maar neen", had de boerin gezegd, "dat is niet nodig!" De mensen waren nog maar net vertrokken naar de beenhouwer of de geit was al genezen. De boerin had de geit zelf ziek gemaakt door in boeken te lezen.
Bron
K. Erard, Leuven, 1966
Commentaar
2.3 Toverboeken
west-vlaams (ieper)
44
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Wulvergem 
Wulvergem 