JVENK0398_0398_10662 - De vezelsage

Vreuger waas ins e maesje dat vriejde mèt ene wièrewouf en het wol dat maar neet geluive. Het ging ins mèt dae jong en dow hauwe ze zich verlaat; ze koste dao niks aan doën. Dow zag er zoe tièngen het maesje: "Gank maar effekes duor, ich moot m’n brook ins aafdoën. Hiej höbste miene roeie zakdook as dèks enen hond of get langs dich kump, dan guujste hem dae maar tow". En dow woer dat sjow. Dow dach het zoe: "Dan is het toch waor". Dow kaem enen hond en dae sjäörde de zakdook mèt z’n tan zoe in alle stökke. En wie ze bènnekième kikt het hem aan en dow hauw er nog stökke tösje z’n tan. Maa het veel bekans kaelik (kwalijk). "Gank dich maar gauw heives dat ich dich noets mier zeen". Dae jong kos dao niks aan doën.

SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.    SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.   

Een jongen die 's avonds met zijn vriendin aan het wandelen was, sprak tot het meisje: "Ga jij maar verder, want ik moet even een boodschap doen. Als je een hond zou tegenkomen, gooi dan deze rode zakdoek maar". Even later verscheen er inderdaad een hond, die de zakdoek helemaal verscheurde. Toen de jongen en het meisje thuiskwamen, stelde het meisje vast dat haar vriend de rode vezels van de zakdoek nog tussen zijn tanden had.

J. Venken, Leuven, 1968

1.6 Weerwolven

limburgs (maasvallei)

500

fabulaat

Molenveld (Stokkem)    Molenveld (Stokkem)