Hoofdtekst
Weerwolf uit zijn vel geschud.In Sente-Gorens hein, es azo een baantje dat deur de kouter loopt hein en daar en was ter gene mens die koest passeren as ’t donker was hein, of ie wier aangevallen en ze wieren oversmeten en overstoken mee messen. En da was ook ne weerwolf. Enne, deur den duur hein, as dat azo enigste jaren geduurd heeft, hên ze diene kerel ne keer te stekken g’had. En z’hên ’n zouder ook uitgeschud, da was ne weerwolf, en z’hên ’n zouder bij zijne stert gepakt, - enen die tost hein – enen die gevochten hâ tot as ’t en hij moest hên hein - . En hij es weggelopen, diene vent. En sedertdien hên ze daar tans een kruis gezet.
Beschrijving
In Sint-Goriks-Oudenhove was een weggetje waar de mensen 's avonds altijd door een weerwolf werden aangevallen en met messen gestoken. Na enkele jaren slaagde men erin die weerwolf te vatten door hem aan zijn staart te trekken. Men heeft in dat weggetje een kruis gezet.
Bron
R. De Geeter, Gent, 1952
Commentaar
1.6 Weerwolven
oost-vlaams (zuiden)
52
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Nederbrakel   
Plaats van Handelen
Sint-Goriks-Oudenhove   
