MDESC0119_0119_15088 - Geestelijken kunnen niet in huis van tovenaar, zolang hij leeft

En Miel is ziek ekomm’n en Miel is nao ‘ gastuus egaon; en z’add’n gèr’n ze boek’n ad. En en ad er nog twee, de bezoengerste. En z’ên oengerd keer egaon, d’n paster van Sient-Jans, de kaplaons, om dao binn’n te gaon, om die boek’n t’ aol’n, en z’ên nooit binn’n erocht noois, ze kust’n nie binn’n raok’n. Ze kust’n nooit binn’n raok’n. En o Miel toen dood egaon ed, ott’n dood wos, en adde gin macht nie meeje, z’ên ze toen aold.

Toen in een stad een tovenaar op sterven lag, hebben de pastoors en kapelaans wel honderd keer geprobeerd om de toverboeken van die man weg te halen, maar de geestelijken geraakten niet binnen in het huis. Pas toen de tovenaar was overleden, kon men het huis betreden.

M. Deschrijver, Gent, 1961

2.2 Tovenaars

west-vlaams (poperinge en omstreken)

245

fabulaat

Poperinge    Poperinge