LDHAE0045_0045_31241

Ik was een jaar of veertien... Bij Deveneyns waren dat bijenhouders. En als de kinderen een verkoudheid hadden gingen we om zeem. Als hij geen zeem meer had, moesten we bij Vanhoutte erom, op den Onderbos. En 's avonds, het was in de maand december, zei mijn vader : „Moest gij eens bij Vanhoutte gaan om zeem..." Ik, met een glas, om zeem. Ik kwam voorbij een bos en als ik terugkwam, en als ik aan dat bos kwam, zo halverwege, hoorde ik: krrr... krrr... krrr.. En ik hurken en kijken en ik hoorde altijd van dat spoken. En hoe meer ik omkeek, hoe schuier ik werd. En ik begon te lopen. En als ik aan de huizen kwam waar Mielie De Jonge woont, aan dat ketseke, keek ik om, om te zien of ze niet achter mij kwamen, neen. En als ik thuiskwam en ik vertelde dat, dan hadden ze nog leute met mij.

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

Een veertienjarige jongen moest op een decemberavond bij een imker uit de buurt een glas honing gaan halen. Op zijn weg naar huis hoorde de jongen in het bos een geluid dat klonk als “Krrr.... Krrrr.... Krrr”. De jongen liep naar huis zo snel hij kon. Daar lachte men met de angsten die hij had uitgestaan.

L. D'haeze, Leuven, 1975

1.4 Luchtgeesten

oost-vlaams (zuiden)

23D

1912

fabulaat

Leupegem    Leupegem